апяра́заны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апяра́заны |
апяра́заная |
апяра́занае |
апяра́заныя |
| Р. |
апяра́занага |
апяра́занай апяра́занае |
апяра́занага |
апяра́заных |
| Д. |
апяра́занаму |
апяра́занай |
апяра́занаму |
апяра́заным |
| В. |
апяра́заны (неадуш.) апяра́занага (адуш.) |
апяра́заную |
апяра́занае |
апяра́заныя (неадуш.) апяра́заных (адуш.) |
| Т. |
апяра́заным |
апяра́занай апяра́занаю |
апяра́заным |
апяра́занымі |
| М. |
апяра́заным |
апяра́занай |
апяра́заным |
апяра́заных |
Кароткая форма: апяра́зана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апяра́званне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апяра́званне |
| Р. |
апяра́звання |
| Д. |
апяра́званню |
| В. |
апяра́званне |
| Т. |
апяра́званнем |
| М. |
апяра́званні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апяра́звацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апяра́зваюся |
апяра́зваемся |
| 2-я ас. |
апяра́зваешся |
апяра́зваецеся |
| 3-я ас. |
апяра́зваецца |
апяра́зваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
апяра́зваўся |
апяра́зваліся |
| ж. |
апяра́звалася |
| н. |
апяра́звалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апяра́звайся |
апяра́звайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
апяра́зваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апяра́зваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апяра́зваю |
апяра́зваем |
| 2-я ас. |
апяра́зваеш |
апяра́зваеце |
| 3-я ас. |
апяра́звае |
апяра́зваюць |
| Прошлы час |
| м. |
апяра́зваў |
апяра́звалі |
| ж. |
апяра́звала |
| н. |
апяра́звала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апяра́звай |
апяра́звайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
апяра́зваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апяра́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
апяра́ецца |
апяра́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
апяра́ўся |
апяра́ліся |
| ж. |
апяра́лася |
| н. |
апяра́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
апяра́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
апярэ́джанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апярэ́джанне |
| Р. |
апярэ́джання |
| Д. |
апярэ́джанню |
| В. |
апярэ́джанне |
| Т. |
апярэ́джаннем |
| М. |
апярэ́джанні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апярэ́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апярэ́джаны |
апярэ́джаная |
апярэ́джанае |
апярэ́джаныя |
| Р. |
апярэ́джанага |
апярэ́джанай апярэ́джанае |
апярэ́джанага |
апярэ́джаных |
| Д. |
апярэ́джанаму |
апярэ́джанай |
апярэ́джанаму |
апярэ́джаным |
| В. |
апярэ́джаны (неадуш.) апярэ́джанага (адуш.) |
апярэ́джаную |
апярэ́джанае |
апярэ́джаныя (неадуш.) апярэ́джаных (адуш.) |
| Т. |
апярэ́джаным |
апярэ́джанай апярэ́джанаю |
апярэ́джаным |
апярэ́джанымі |
| М. |
апярэ́джаным |
апярэ́джанай |
апярэ́джаным |
апярэ́джаных |
Кароткая форма: апярэ́джана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апярэ́джванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апярэ́джванне |
| Р. |
апярэ́джвання |
| Д. |
апярэ́джванню |
| В. |
апярэ́джванне |
| Т. |
апярэ́джваннем |
| М. |
апярэ́джванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апярэ́джвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
апярэ́джваецца |
апярэ́джваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
апярэ́джваўся |
апярэ́джваліся |
| ж. |
апярэ́джвалася |
| н. |
апярэ́джвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.