Verbum

анлайнавы слоўнік

мірашча́сны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	мірашча́сны	мірашча́сная	мірашча́снае	мірашча́сныя
Р.	мірашча́снага	мірашча́снай мірашча́снае	мірашча́снага	мірашча́сных
Д.	мірашча́снаму	мірашча́снай	мірашча́снаму	мірашча́сным
В.	мірашча́сны (неадуш.) мірашча́снага (адуш.)	мірашча́сную	мірашча́снае	мірашча́сныя (неадуш.) мірашча́сных (адуш.)
Т.	мірашча́сным	мірашча́снай мірашча́снаю	мірашча́сным	мірашча́снымі
М.	мірашча́сным	мірашча́снай	мірашча́сным	мірашча́сных

Крыніцы: piskunou2012.

мі́рг

выклічнік

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

мірга́лка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

мірга́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

міргану́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

міргатлі́ва

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
міргатлі́ва	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

міргатлі́вы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	міргатлі́вы	міргатлі́вая	міргатлі́вае	міргатлі́выя
Р.	міргатлі́вага	міргатлі́вай міргатлі́вае	міргатлі́вага	міргатлі́вых
Д.	міргатлі́ваму	міргатлі́вай	міргатлі́ваму	міргатлі́вым
В.	міргатлі́вы (неадуш.) міргатлі́вага (адуш.)	міргатлі́вую	міргатлі́вае	міргатлі́выя (неадуш.) міргатлі́вых (адуш.)
Т.	міргатлі́вым	міргатлі́вай міргатлі́ваю	міргатлі́вым	міргатлі́вымі
М.	міргатлі́вым	міргатлі́вай	міргатлі́вым	міргатлі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

міргаце́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

мірга́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

міргкі́

прыметнік, якасны

Крыніцы: piskunou2012.