карадзі́раваць
‘зведаць (зведваць) уплыў карозіі; паставіць (ставіць) што-небудзь пад уплыў карозіі’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
карадзі́руе |
карадзі́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
карадзі́раваў |
карадзі́равалі |
| ж. |
карадзі́равала |
| н. |
карадзі́равала |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
карадзі́руючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
карадзі́раваць
‘зведаць (зведваць) уплыў карозіі; паставіць (ставіць) што-небудзь пад уплыў карозіі’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
карадзі́руе |
карадзі́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
карадзі́раваў |
карадзі́равалі |
| ж. |
карадзі́равала |
| н. |
карадзі́равала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
карадзі́раваўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
карадзі́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
караджу́ся |
карадзі́мся |
| 2-я ас. |
карадзі́шся |
карадзіце́ся |
| 3-я ас. |
карадзі́цца |
карадзя́цца |
| Прошлы час |
| м. |
карадзі́ўся |
карадзі́ліся |
| ж. |
карадзі́лася |
| н. |
карадзі́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
карадзі́ся |
карадзі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
карадзячы́ся |
Крыніцы:
piskunou2012.
карадлі́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карадлі́васць |
| Р. |
карадлі́васці |
| Д. |
карадлі́васці |
| В. |
карадлі́васць |
| Т. |
карадлі́васцю |
| М. |
карадлі́васці |
Крыніцы:
piskunou2012.
карадрабі́лка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карадрабі́лка |
карадрабі́лкі |
| Р. |
карадрабі́лкі |
карадрабі́лак |
| Д. |
карадрабі́лцы |
карадрабі́лкам |
| В. |
карадрабі́лку |
карадрабі́лкі |
| Т. |
карадрабі́лкай карадрабі́лкаю |
карадрабі́лкамі |
| М. |
карадрабі́лцы |
карадрабі́лках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
Кара́евічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Кара́евічы |
| Р. |
Кара́евіч Кара́евічаў |
| Д. |
Кара́евічам |
| В. |
Кара́евічы |
| Т. |
Кара́евічамі |
| М. |
Кара́евічах |
карае́д
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карае́д |
карае́ды |
| Р. |
карае́да |
карае́даў |
| Д. |
карае́ду |
карае́дам |
| В. |
карае́да |
карае́даў |
| Т. |
карае́дам |
карае́дамі |
| М. |
карае́дзе |
карае́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.