адве́дзены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адве́дзены |
адве́дзеная |
адве́дзенае |
адве́дзеныя |
| Р. |
адве́дзенага |
адве́дзенай адве́дзенае |
адве́дзенага |
адве́дзеных |
| Д. |
адве́дзенаму |
адве́дзенай |
адве́дзенаму |
адве́дзеным |
| В. |
адве́дзены (неадуш.) адве́дзенага (адуш.) |
адве́дзеную |
адве́дзенае |
адве́дзеныя (неадуш.) адве́дзеных (адуш.) |
| Т. |
адве́дзеным |
адве́дзенай адве́дзенаю |
адве́дзеным |
адве́дзенымі |
| М. |
адве́дзеным |
адве́дзенай |
адве́дзеным |
адве́дзеных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адве́дзены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адве́дзены |
адве́дзеная |
адве́дзенае |
адве́дзеныя |
| Р. |
адве́дзенага |
адве́дзенай адве́дзенае |
адве́дзенага |
адве́дзеных |
| Д. |
адве́дзенаму |
адве́дзенай |
адве́дзенаму |
адве́дзеным |
| В. |
адве́дзены (неадуш.) адве́дзенага (адуш.) |
адве́дзеную |
адве́дзенае |
адве́дзеныя (неадуш.) адве́дзеных (адуш.) |
| Т. |
адве́дзеным |
адве́дзенай адве́дзенаю |
адве́дзеным |
адве́дзенымі |
| М. |
адве́дзеным |
адве́дзенай |
адве́дзеным |
адве́дзеных |
Кароткая форма: адве́дзена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адве́дзіны
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
адве́дзіны |
| Р. |
адве́дзін |
| Д. |
адве́дзінам |
| В. |
адве́дзіны |
| Т. |
адве́дзінамі |
| М. |
адве́дзінах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адве́дкі
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
адве́дкі |
| Р. |
адве́дак |
| Д. |
адве́дкам |
| В. |
адве́дкі |
| Т. |
адве́дкамі |
| М. |
адве́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адве́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адве́днік |
адве́днікі |
| Р. |
адве́дніка |
адве́днікаў |
| Д. |
адве́дніку |
адве́днікам |
| В. |
адве́дніка |
адве́днікаў |
| Т. |
адве́днікам |
адве́днікамі |
| М. |
адве́дніку |
адве́дніках |
Крыніцы:
sbm2012.
адве́зены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адве́зены |
адве́зеная |
адве́зенае |
адве́зеныя |
| Р. |
адве́зенага |
адве́зенай адве́зенае |
адве́зенага |
адве́зеных |
| Д. |
адве́зенаму |
адве́зенай |
адве́зенаму |
адве́зеным |
| В. |
адве́зены (неадуш.) адве́зенага (адуш.) |
адве́зеную |
адве́зенае |
адве́зеныя (неадуш.) адве́зеных (адуш.) |
| Т. |
адве́зеным |
адве́зенай адве́зенаю |
адве́зеным |
адве́зенымі |
| М. |
адве́зеным |
адве́зенай |
адве́зеным |
адве́зеных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адве́зены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адве́зены |
адве́зеная |
адве́зенае |
адве́зеныя |
| Р. |
адве́зенага |
адве́зенай адве́зенае |
адве́зенага |
адве́зеных |
| Д. |
адве́зенаму |
адве́зенай |
адве́зенаму |
адве́зеным |
| В. |
адве́зены (неадуш.) адве́зенага (адуш.) |
адве́зеную |
адве́зенае |
адве́зеныя (неадуш.) адве́зеных (адуш.) |
| Т. |
адве́зеным |
адве́зенай адве́зенаю |
адве́зеным |
адве́зенымі |
| М. |
адве́зеным |
адве́зенай |
адве́зеным |
адве́зеных |
Кароткая форма: адве́зена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адве́зці
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адвязу́ |
адвязё́м |
| 2-я ас. |
адвязе́ш |
адвезяце́ |
| 3-я ас. |
адвязе́ |
адвязу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
адвё́з |
адве́злі |
| ж. |
адве́зла |
| н. |
адве́зла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адвязі́ |
адвязі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адвё́зшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адве́йванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адве́йванне |
| Р. |
адве́йвання |
| Д. |
адве́йванню |
| В. |
адве́йванне |
| Т. |
адве́йваннем |
| М. |
адве́йванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
адве́йвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
адве́йваецца |
адве́йваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
адве́йваўся |
адве́йваліся |
| ж. |
адве́йвалася |
| н. |
адве́йвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.