Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

самаго́ншчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. самаго́ншчык самаго́ншчыкі
Р. самаго́ншчыка самаго́ншчыкаў
Д. самаго́ншчыку самаго́ншчыкам
В. самаго́ншчыка самаго́ншчыкаў
Т. самаго́ншчыкам самаго́ншчыкамі
М. самаго́ншчыку самаго́ншчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

самаго́ншчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. самаго́ншчыца самаго́ншчыцы
Р. самаго́ншчыцы самаго́ншчыц
Д. самаго́ншчыцы самаго́ншчыцам
В. самаго́ншчыцу самаго́ншчыц
Т. самаго́ншчыцай
самаго́ншчыцаю		 самаго́ншчыцамі
М. самаго́ншчыцы самаго́ншчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

самагра́й

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. самагра́й самагра́і
Р. самагра́я самагра́яў
Д. самагра́ю самагра́ям
В. самагра́й самагра́і
Т. самагра́ем самагра́ямі
М. самагра́і самагра́ях

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

самагу́б

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. самагу́б самагу́бы
Р. самагу́ба самагу́баў
Д. самагу́бу самагу́бам
В. самагу́ба самагу́баў
Т. самагу́бам самагу́бамі
М. самагу́бе самагу́бах

Крыніцы: piskunou2012.

самагу́бец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. самагу́бец самагу́бцы
Р. самагу́бца самагу́бцаў
Д. самагу́бцу самагу́бцам
В. самагу́бца самагу́бцаў
Т. самагу́бцам самагу́бцамі
М. самагу́бцу самагу́бцах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самагу́бка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. самагу́бка самагу́бкі
Р. самагу́бкі самагу́бак
Д. самагу́бцы самагу́бкам
В. самагу́бку самагу́бак
Т. самагу́бкай
самагу́бкаю		 самагу́бкамі
М. самагу́бцы самагу́бках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самагу́бна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
самагу́бна самагу́бней -

самагу́бнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. самагу́бнасць
Р. самагу́бнасці
Д. самагу́бнасці
В. самагу́бнасць
Т. самагу́бнасцю
М. самагу́бнасці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

самагу́бнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. самагу́бнік самагу́бнікі
Р. самагу́бніка самагу́бнікаў
Д. самагу́бніку самагу́бнікам
В. самагу́бніка самагу́бнікаў
Т. самагу́бнікам самагу́бнікамі
М. самагу́бніку самагу́бніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самагу́бніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. самагу́бніца самагу́бніцы
Р. самагу́бніцы самагу́бніц
Д. самагу́бніцы самагу́бніцам
В. самагу́бніцу самагу́бніц
Т. самагу́бніцай
самагу́бніцаю		 самагу́бніцамі
М. самагу́бніцы самагу́бніцах

Крыніцы: piskunou2012.