карыстава́ць
‘карыстацца (карыставаць з каго-небудзь, чаго-небудзь)’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
карысту́ю |
карысту́ем |
| 2-я ас. |
карысту́еш |
карысту́еце |
| 3-я ас. |
карысту́е |
карысту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
карыстава́ў |
карыстава́лі |
| ж. |
карыстава́ла |
| н. |
карыстава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
карысту́й |
карысту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
карысту́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
карыста́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карыста́льнік |
карыста́льнікі |
| Р. |
карыста́льніка |
карыста́льнікаў |
| Д. |
карыста́льніку |
карыста́льнікам |
| В. |
карыста́льніка |
карыста́льнікаў |
| Т. |
карыста́льнікам |
карыста́льнікамі |
| М. |
карыста́льніку |
карыста́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
карыста́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карыста́льніца |
карыста́льніцы |
| Р. |
карыста́льніцы |
карыста́льніц |
| Д. |
карыста́льніцы |
карыста́льніцам |
| В. |
карыста́льніцу |
карыста́льніц |
| Т. |
карыста́льніцай карыста́льніцаю |
карыста́льніцамі |
| М. |
карыста́льніцы |
карыста́льніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
карыста́льніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карыста́льніцкі |
карыста́льніцкая |
карыста́льніцкае |
карыста́льніцкія |
| Р. |
карыста́льніцкага |
карыста́льніцкай карыста́льніцкае |
карыста́льніцкага |
карыста́льніцкіх |
| Д. |
карыста́льніцкаму |
карыста́льніцкай |
карыста́льніцкаму |
карыста́льніцкім |
| В. |
карыста́льніцкі (неадуш.) карыста́льніцкага (адуш.) |
карыста́льніцкую |
карыста́льніцкае |
карыста́льніцкія (неадуш.) карыста́льніцкіх (адуш.) |
| Т. |
карыста́льніцкім |
карыста́льніцкай карыста́льніцкаю |
карыста́льніцкім |
карыста́льніцкімі |
| М. |
карыста́льніцкім |
карыста́льніцкай |
карыста́льніцкім |
карыста́льніцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
карысталю́бец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карысталю́бец |
карысталю́бцы |
| Р. |
карысталю́бца |
карысталю́бцаў |
| Д. |
карысталю́бцу |
карысталю́бцам |
| В. |
карысталю́бца |
карысталю́бцаў |
| Т. |
карысталю́бцам |
карысталю́бцамі |
| М. |
карысталю́бцу |
карысталю́бцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карысталюбі́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| карысталюбі́ва |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
карысталюбі́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карысталюбі́васць |
| Р. |
карысталюбі́васці |
| Д. |
карысталюбі́васці |
| В. |
карысталюбі́васць |
| Т. |
карысталюбі́васцю |
| М. |
карысталюбі́васці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
карысталюбі́вец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карысталюбі́вец |
карысталюбі́ўцы |
| Р. |
карысталюбі́ўца |
карысталюбі́ўцаў |
| Д. |
карысталюбі́ўцу |
карысталюбі́ўцам |
| В. |
карысталюбі́ўца |
карысталюбі́ўцаў |
| Т. |
карысталюбі́ўцам |
карысталюбі́ўцамі |
| М. |
карысталюбі́ўцу |
карысталюбі́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
карысталюбі́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карысталюбі́вы |
карысталюбі́вая |
карысталюбі́вае |
карысталюбі́выя |
| Р. |
карысталюбі́вага |
карысталюбі́вай карысталюбі́вае |
карысталюбі́вага |
карысталюбі́вых |
| Д. |
карысталюбі́ваму |
карысталюбі́вай |
карысталюбі́ваму |
карысталюбі́вым |
| В. |
карысталюбі́вы (неадуш.) карысталюбі́вага (адуш.) |
карысталюбі́вую |
карысталюбі́вае |
карысталюбі́выя (неадуш.) карысталюбі́вых (адуш.) |
| Т. |
карысталюбі́вым |
карысталюбі́вай карысталюбі́ваю |
карысталюбі́вым |
карысталюбі́вымі |
| М. |
карысталюбі́вым |
карысталюбі́вай |
карысталюбі́вым |
карысталюбі́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.