карыё́зны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карыё́зны |
карыё́зная |
карыё́знае |
карыё́зныя |
| Р. |
карыё́знага |
карыё́знай карыё́знае |
карыё́знага |
карыё́зных |
| Д. |
карыё́знаму |
карыё́знай |
карыё́знаму |
карыё́зным |
| В. |
карыё́зны (неадуш.) карыё́знага (адуш.) |
карыё́зную |
карыё́знае |
карыё́зныя (неадуш.) карыё́зных (адуш.) |
| Т. |
карыё́зным |
карыё́знай карыё́знаю |
карыё́зным |
карыё́знымі |
| М. |
карыё́зным |
карыё́знай |
карыё́зным |
карыё́зных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карыё́та
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карыё́та |
карыё́ты |
| Р. |
карыё́ты |
карыё́т |
| Д. |
карыё́це |
карыё́там |
| В. |
карыё́ту |
карыё́ты |
| Т. |
карыё́тай карыё́таю |
карыё́тамі |
| М. |
карыё́це |
карыё́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
карыкату́ра
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карыкату́ра |
карыкату́ры |
| Р. |
карыкату́ры |
карыкату́р |
| Д. |
карыкату́ры |
карыкату́рам |
| В. |
карыкату́ру |
карыкату́ры |
| Т. |
карыкату́рай карыкату́раю |
карыкату́рамі |
| М. |
карыкату́ры |
карыкату́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карыкату́рна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| карыкату́рна |
карыкату́рней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
карыкату́рнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карыкату́рнасць |
| Р. |
карыкату́рнасці |
| Д. |
карыкату́рнасці |
| В. |
карыкату́рнасць |
| Т. |
карыкату́рнасцю |
| М. |
карыкату́рнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карыкату́рны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карыкату́рны |
карыкату́рная |
карыкату́рнае |
карыкату́рныя |
| Р. |
карыкату́рнага |
карыкату́рнай карыкату́рнае |
карыкату́рнага |
карыкату́рных |
| Д. |
карыкату́рнаму |
карыкату́рнай |
карыкату́рнаму |
карыкату́рным |
| В. |
карыкату́рны (неадуш.) карыкату́рнага (адуш.) |
карыкату́рную |
карыкату́рнае |
карыкату́рныя (неадуш.) карыкату́рных (адуш.) |
| Т. |
карыкату́рным |
карыкату́рнай карыкату́рнаю |
карыкату́рным |
карыкату́рнымі |
| М. |
карыкату́рным |
карыкату́рнай |
карыкату́рным |
карыкату́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карыкату́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карыкату́рны |
карыкату́рная |
карыкату́рнае |
карыкату́рныя |
| Р. |
карыкату́рнага |
карыкату́рнай карыкату́рнае |
карыкату́рнага |
карыкату́рных |
| Д. |
карыкату́рнаму |
карыкату́рнай |
карыкату́рнаму |
карыкату́рным |
| В. |
карыкату́рны (неадуш.) карыкату́рнага (адуш.) |
карыкату́рную |
карыкату́рнае |
карыкату́рныя (неадуш.) карыкату́рных (адуш.) |
| Т. |
карыкату́рным |
карыкату́рнай карыкату́рнаю |
карыкату́рным |
карыкату́рнымі |
| М. |
карыкату́рным |
карыкату́рнай |
карыкату́рным |
карыкату́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карыкатуры́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карыкатуры́ст |
карыкатуры́сты |
| Р. |
карыкатуры́ста |
карыкатуры́стаў |
| Д. |
карыкатуры́сту |
карыкатуры́стам |
| В. |
карыкатуры́ста |
карыкатуры́стаў |
| Т. |
карыкатуры́стам |
карыкатуры́стамі |
| М. |
карыкатуры́сце |
карыкатуры́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карыкатуры́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карыкатуры́стка |
карыкатуры́сткі |
| Р. |
карыкатуры́сткі |
карыкатуры́стак |
| Д. |
карыкатуры́стцы |
карыкатуры́сткам |
| В. |
карыкатуры́стку |
карыкатуры́стак |
| Т. |
карыкатуры́сткай карыкатуры́сткаю |
карыкатуры́сткамі |
| М. |
карыкатуры́стцы |
карыкатуры́стках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.