Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абгеёжзіклнорсухцшыэюя’
гдеёжзклмнрстфхцчшэя-

міно́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. міно́рны міно́рная міно́рнае міно́рныя
Р. міно́рнага міно́рнай
міно́рнае		 міно́рнага міно́рных
Д. міно́рнаму міно́рнай міно́рнаму міно́рным
В. міно́рны (неадуш.)
міно́рнага (адуш.)		 міно́рную міно́рнае міно́рныя (неадуш.)
міно́рных (адуш.)
Т. міно́рным міно́рнай
міно́рнаю		 міно́рным міно́рнымі
М. міно́рным міно́рнай міно́рным міно́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Міно́тавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Міно́тавічы
Р. Міно́тавіч
Міно́тавічаў
Д. Міно́тавічам
В. Міно́тавічы
Т. Міно́тавічамі
М. Міно́тавічах

мінрэ́п

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. мінрэ́п
Р. мінрэ́па
Д. мінрэ́пу
В. мінрэ́п
Т. мінрэ́пам
М. мінрэ́пе

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Мі́нск

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Мі́нск
Р. Мі́нска
Д. Мі́нску
В. Мі́нск
Т. Мі́нскам
М. Мі́нску

Іншыя варыянты: Ме́нск.

мі́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мі́нскі мі́нская мі́нскае мі́нскія
Р. мі́нскага мі́нскай
мі́нскае		 мі́нскага мі́нскіх
Д. мі́нскаму мі́нскай мі́нскаму мі́нскім
В. мі́нскі (неадуш.)
мі́нскага (адуш.)		 мі́нскую мі́нскае мі́нскія (неадуш.)
мі́нскіх (адуш.)
Т. мі́нскім мі́нскай
мі́нскаю		 мі́нскім мі́нскімі
М. мі́нскім мі́нскай мі́нскім мі́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

мінта́евы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мінта́евы мінта́евая мінта́евае мінта́евыя
Р. мінта́евага мінта́евай
мінта́евае		 мінта́евага мінта́евых
Д. мінта́еваму мінта́евай мінта́еваму мінта́евым
В. мінта́евы (неадуш.)
мінта́евага (адуш.)		 мінта́евую мінта́евае мінта́евыя (неадуш.)
мінта́евых (адуш.)
Т. мінта́евым мінта́евай
мінта́еваю		 мінта́евым мінта́евымі
М. мінта́евым мінта́евай мінта́евым мінта́евых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

мінта́й

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мінта́й мінта́і
Р. мінта́я мінта́яў
Д. мінта́ю мінта́ям
В. мінта́я мінта́яў
Т. мінта́ем мінта́ямі
М. мінта́і мінта́ях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Мінтуро́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Мінтуро́ва
Р. Мінтуро́ва
Д. Мінтуро́ву
В. Мінтуро́ва
Т. Мінтуро́вам
М. Мінтуро́ве

мінулаве́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мінулаве́чны мінулаве́чная мінулаве́чнае мінулаве́чныя
Р. мінулаве́чнага мінулаве́чнай
мінулаве́чнае		 мінулаве́чнага мінулаве́чных
Д. мінулаве́чнаму мінулаве́чнай мінулаве́чнаму мінулаве́чным
В. мінулаве́чны (неадуш.)
мінулаве́чнага (адуш.)		 мінулаве́чную мінулаве́чнае мінулаве́чныя (неадуш.)
мінулаве́чных (адуш.)
Т. мінулаве́чным мінулаве́чнай
мінулаве́чнаю		 мінулаве́чным мінулаве́чнымі
М. мінулаве́чным мінулаве́чнай мінулаве́чным мінулаве́чных

Крыніцы: piskunou2012.

мінулаго́дні

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мінулаго́дні мінулаго́дняя мінулаго́дняе мінулаго́днія
Р. мінулаго́дняга мінулаго́дняй
мінулаго́дняе		 мінулаго́дняга мінулаго́дніх
Д. мінулаго́дняму мінулаго́дняй мінулаго́дняму мінулаго́днім
В. мінулаго́дні (неадуш.)
мінулаго́дняга (адуш.)		 мінулаго́днюю мінулаго́дняе мінулаго́днія (неадуш.)
мінулаго́дніх (адуш.)
Т. мінулаго́днім мінулаго́дняй
мінулаго́дняю		 мінулаго́днім мінулаго́днімі
М. мінулаго́днім мінулаго́дняй мінулаго́днім мінулаго́дніх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.