канцэ́ртны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
канцэ́ртны |
канцэ́ртная |
канцэ́ртнае |
канцэ́ртныя |
| Р. |
канцэ́ртнага |
канцэ́ртнай канцэ́ртнае |
канцэ́ртнага |
канцэ́ртных |
| Д. |
канцэ́ртнаму |
канцэ́ртнай |
канцэ́ртнаму |
канцэ́ртным |
| В. |
канцэ́ртны (неадуш.) канцэ́ртнага (адуш.) |
канцэ́ртную |
канцэ́ртнае |
канцэ́ртныя (неадуш.) канцэ́ртных (адуш.) |
| Т. |
канцэ́ртным |
канцэ́ртнай канцэ́ртнаю |
канцэ́ртным |
канцэ́ртнымі |
| М. |
канцэ́ртным |
канцэ́ртнай |
канцэ́ртным |
канцэ́ртных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канцэ́рцік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канцэ́рцік |
канцэ́рцікі |
| Р. |
канцэ́рціка |
канцэ́рцікаў |
| Д. |
канцэ́рціку |
канцэ́рцікам |
| В. |
канцэ́рцік |
канцэ́рцікі |
| Т. |
канцэ́рцікам |
канцэ́рцікамі |
| М. |
канцэ́рціку |
канцэ́рціках |
Крыніцы:
piskunou2012.
канцэрці́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канцэрці́на |
канцэрці́на |
| Р. |
канцэрці́на |
канцэрці́на |
| Д. |
канцэрці́на |
канцэрці́на |
| В. |
канцэрці́на |
канцэрці́на |
| Т. |
канцэрці́на |
канцэрці́на |
| М. |
канцэрці́на |
канцэрці́на |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канцэсі́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
канцэсі́йны |
канцэсі́йная |
канцэсі́йнае |
канцэсі́йныя |
| Р. |
канцэсі́йнага |
канцэсі́йнай канцэсі́йнае |
канцэсі́йнага |
канцэсі́йных |
| Д. |
канцэсі́йнаму |
канцэсі́йнай |
канцэсі́йнаму |
канцэсі́йным |
| В. |
канцэсі́йны (неадуш.) канцэсі́йнага (адуш.) |
канцэсі́йную |
канцэсі́йнае |
канцэсі́йныя (неадуш.) канцэсі́йных (адуш.) |
| Т. |
канцэсі́йным |
канцэсі́йнай канцэсі́йнаю |
канцэсі́йным |
канцэсі́йнымі |
| М. |
канцэсі́йным |
канцэсі́йнай |
канцэсі́йным |
канцэсі́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канцэ́сія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канцэ́сія |
канцэ́сіі |
| Р. |
канцэ́сіі |
канцэ́сій |
| Д. |
канцэ́сіі |
канцэ́сіям |
| В. |
канцэ́сію |
канцэ́сіі |
| Т. |
канцэ́сіяй канцэ́сіяю |
канцэ́сіямі |
| М. |
канцэ́сіі |
канцэ́сіях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канцэсіяне́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канцэсіяне́р |
канцэсіяне́ры |
| Р. |
канцэсіяне́ра |
канцэсіяне́раў |
| Д. |
канцэсіяне́ру |
канцэсіяне́рам |
| В. |
канцэсіяне́ра |
канцэсіяне́раў |
| Т. |
канцэсіяне́рам |
канцэсіяне́рамі |
| М. |
канцэсіяне́ру |
канцэсіяне́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.