апусты́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апусты́нены |
апусты́неная |
апусты́ненае |
апусты́неныя |
| Р. |
апусты́ненага |
апусты́ненай апусты́ненае |
апусты́ненага |
апусты́неных |
| Д. |
апусты́ненаму |
апусты́ненай |
апусты́ненаму |
апусты́неным |
| В. |
апусты́нены (неадуш.) апусты́ненага (адуш.) |
апусты́неную |
апусты́ненае |
апусты́неныя (неадуш.) апусты́неных (адуш.) |
| Т. |
апусты́неным |
апусты́ненай апусты́ненаю |
апусты́неным |
апусты́ненымі |
| М. |
апусты́неным |
апусты́ненай |
апусты́неным |
апусты́неных |
Крыніцы:
piskunou2012.
апусты́ніцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
апусты́ніцца |
апусты́няцца |
| Прошлы час |
| м. |
апусты́ніўся |
апусты́ніліся |
| ж. |
апусты́нілася |
| н. |
апусты́нілася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апусты́ніўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
апусты́ніць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апусты́ню |
апусты́нім |
| 2-я ас. |
апусты́ніш |
апусты́ніце |
| 3-я ас. |
апусты́ніць |
апусты́няць |
| Прошлы час |
| м. |
апусты́ніў |
апусты́нілі |
| ж. |
апусты́ніла |
| н. |
апусты́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апусты́нь |
апусты́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апусты́ніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
апусты́ньванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апусты́ньванне |
| Р. |
апусты́ньвання |
| Д. |
апусты́ньванню |
| В. |
апусты́ньванне |
| Т. |
апусты́ньваннем |
| М. |
апусты́ньванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
апусты́ньвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
апусты́ньваецца |
апусты́ньваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
апусты́ньваўся |
апусты́ньваліся |
| ж. |
апусты́ньвалася |
| н. |
апусты́ньвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
апусты́ньваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
апусце́ла
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| апусце́ла |
- |
- |
апусце́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апусце́ласць |
апусце́ласці |
| Р. |
апусце́ласці |
апусце́ласцей апусце́ласцяў |
| Д. |
апусце́ласці |
апусце́ласцям |
| В. |
апусце́ласць |
апусце́ласці |
| Т. |
апусце́ласцю |
апусце́ласцямі |
| М. |
апусце́ласці |
апусце́ласцях |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
апусце́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апусце́лы |
апусце́лая |
апусце́лае |
апусце́лыя |
| Р. |
апусце́лага |
апусце́лай апусце́лае |
апусце́лага |
апусце́лых |
| Д. |
апусце́ламу |
апусце́лай |
апусце́ламу |
апусце́лым |
| В. |
апусце́лы (неадуш.) апусце́лага (адуш.) |
апусце́лую |
апусце́лае |
апусце́лыя (неадуш.) апусце́лых (адуш.) |
| Т. |
апусце́лым |
апусце́лай апусце́лаю |
апусце́лым |
апусце́лымі |
| М. |
апусце́лым |
апусце́лай |
апусце́лым |
апусце́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апусце́лы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апусце́лы |
апусце́лая |
апусце́лае |
апусце́лыя |
| Р. |
апусце́лага |
апусце́лай апусце́лае |
апусце́лага |
апусце́лых |
| Д. |
апусце́ламу |
апусце́лай |
апусце́ламу |
апусце́лым |
| В. |
апусце́лы (неадуш.) апусце́лага (адуш.) |
апусце́лую |
апусце́лае |
апусце́лыя (неадуш.) апусце́лых (адуш.) |
| Т. |
апусце́лым |
апусце́лай апусце́лаю |
апусце́лым |
апусце́лымі |
| М. |
апусце́лым |
апусце́лай |
апусце́лым |
апусце́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.