а́дэнскі
прыметнік, адносны
| а́дэнскі | а́дэнская | а́дэнскае | а́дэнскія | |
| а́дэнскага | а́дэнскай а́дэнскае |
а́дэнскага | а́дэнскіх | |
| а́дэнскаму | а́дэнскай | а́дэнскаму | а́дэнскім | |
| а́дэнскі ( а́дэнскага ( |
а́дэнскую | а́дэнскае | а́дэнскія ( а́дэнскіх ( |
|
| а́дэнскім | а́дэнскай а́дэнскаю |
а́дэнскім | а́дэнскімі | |
| а́дэнскім | а́дэнскай | а́дэнскім | а́дэнскіх | |
Крыніцы:
адэо́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| адэо́н | адэо́ны | |
| адэо́на | адэо́наў | |
| адэо́ну | адэо́нам | |
| адэо́н | адэо́ны | |
| адэо́нам | адэо́намі | |
| адэо́не | адэо́нах |
Крыніцы:
адэ́пт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| адэ́пт | адэ́пты | |
| адэ́пта | адэ́птаў | |
| адэ́пту | адэ́птам | |
| адэ́пта | адэ́птаў | |
| адэ́птам | адэ́птамі | |
| адэ́пце | адэ́птах |
Крыніцы:
адэрмі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| адэрмі́н | |
| адэрмі́ну | |
| адэрмі́ну | |
| адэрмі́н | |
| адэрмі́нам | |
| адэрмі́не |
Крыніцы:
Адэ́са
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Адэ́са | |
| Адэ́сы | |
| Адэ́се | |
| Адэ́су | |
| Адэ́сай Адэ́саю |
|
| Адэ́се |
адэсі́тка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| адэсі́тка | адэсі́ткі | |
| адэсі́ткі | адэсі́так | |
| адэсі́тцы | адэсі́ткам | |
| адэсі́тку | адэсі́так | |
| адэсі́ткай адэсі́ткаю |
адэсі́ткамі | |
| адэсі́тцы | адэсі́тках |
Крыніцы:
адэ́скі
прыметнік, адносны
| адэ́скі | адэ́ская | адэ́скае | адэ́скія | |
| адэ́скага | адэ́скай адэ́скае |
адэ́скага | адэ́скіх | |
| адэ́скаму | адэ́скай | адэ́скаму | адэ́скім | |
| адэ́скі ( адэ́скага ( |
адэ́скую | адэ́скае | адэ́скія ( адэ́скіх ( |
|
| адэ́скім | адэ́скай адэ́скаю |
адэ́скім | адэ́скімі | |
| адэ́скім | адэ́скай | адэ́скім | адэ́скіх | |
Крыніцы:
адэструкты́ўны
прыметнік, адносны
| адэструкты́ўны | адэструкты́ўная | адэструкты́ўнае | адэструкты́ўныя | |
| адэструкты́ўнага | адэструкты́ўнай адэструкты́ўнае |
адэструкты́ўнага | адэструкты́ўных | |
| адэструкты́ўнаму | адэструкты́ўнай | адэструкты́ўнаму | адэструкты́ўным | |
| адэструкты́ўны ( адэструкты́ўнага ( |
адэструкты́ўную | адэструкты́ўнае | адэструкты́ўныя ( адэструкты́ўных ( |
|
| адэструкты́ўным | адэструкты́ўнай адэструкты́ўнаю |
адэструкты́ўным | адэструкты́ўнымі | |
| адэструкты́ўным | адэструкты́ўнай | адэструкты́ўным | адэструкты́ўных | |
Крыніцы:
ад’ю́нкт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ад’ю́нкт | ад’ю́нкты | |
| ад’ю́нкта | ад’ю́нктаў | |
| ад’ю́нкту | ад’ю́нктам | |
| ад’ю́нкта | ад’ю́нктаў | |
| ад’ю́нктам | ад’ю́нктамі | |
| ад’ю́нкце | ад’ю́нктах |
Крыніцы:
ад’юнкту́ра
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| ад’юнкту́ра | |
| ад’юнкту́ры | |
| ад’юнкту́ры | |
| ад’юнкту́ру | |
| ад’юнкту́рай ад’юнкту́раю |
|
| ад’юнкту́ры |
Крыніцы: