адэкзаменава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адэкзаменава́ны |
адэкзаменава́ная |
адэкзаменава́нае |
адэкзаменава́ныя |
| Р. |
адэкзаменава́нага |
адэкзаменава́най адэкзаменава́нае |
адэкзаменава́нага |
адэкзаменава́ных |
| Д. |
адэкзаменава́наму |
адэкзаменава́най |
адэкзаменава́наму |
адэкзаменава́ным |
| В. |
адэкзаменава́ны (неадуш.) адэкзаменава́нага (адуш.) |
адэкзаменава́ную |
адэкзаменава́нае |
адэкзаменава́ныя (неадуш.) адэкзаменава́ных (адуш.) |
| Т. |
адэкзаменава́ным |
адэкзаменава́най адэкзаменава́наю |
адэкзаменава́ным |
адэкзаменава́нымі |
| М. |
адэкзаменава́ным |
адэкзаменава́най |
адэкзаменава́ным |
адэкзаменава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
адэкзаменава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адэкзаменава́ны |
адэкзаменава́ная |
адэкзаменава́нае |
адэкзаменава́ныя |
| Р. |
адэкзаменава́нага |
адэкзаменава́най адэкзаменава́нае |
адэкзаменава́нага |
адэкзаменава́ных |
| Д. |
адэкзаменава́наму |
адэкзаменава́най |
адэкзаменава́наму |
адэкзаменава́ным |
| В. |
адэкзаменава́ны (неадуш.) адэкзаменава́нага (адуш.) |
адэкзаменава́ную |
адэкзаменава́нае |
адэкзаменава́ныя (неадуш.) адэкзаменава́ных (адуш.) |
| Т. |
адэкзаменава́ным |
адэкзаменава́най адэкзаменава́наю |
адэкзаменава́ным |
адэкзаменава́нымі |
| М. |
адэкзаменава́ным |
адэкзаменава́най |
адэкзаменава́ным |
адэкзаменава́ных |
Кароткая форма: адэкзаменава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
адэкзаменава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адэкзамену́юся |
адэкзамену́емся |
| 2-я ас. |
адэкзамену́ешся |
адэкзамену́ецеся |
| 3-я ас. |
адэкзамену́ецца |
адэкзамену́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
адэкзаменава́ўся |
адэкзаменава́ліся |
| ж. |
адэкзаменава́лася |
| н. |
адэкзаменава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адэкзаменава́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адэкзаменава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адэкзамену́ю |
адэкзамену́ем |
| 2-я ас. |
адэкзамену́еш |
адэкзамену́еце |
| 3-я ас. |
адэкзамену́е |
адэкзамену́юць |
| Прошлы час |
| м. |
адэкзаменава́ў |
адэкзаменава́лі |
| ж. |
адэкзаменава́ла |
| н. |
адэкзаменава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адэкзамену́й |
адэкзамену́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адэкзаменава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Адэ́ліна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Адэ́ліна |
| Р. |
Адэ́ліна |
| Д. |
Адэ́ліну |
| В. |
Адэ́ліна |
| Т. |
Адэ́лінам |
| М. |
Адэ́ліне |
Адэлі́на
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Адэлі́на |
Адэлі́ны |
| Р. |
Адэлі́ны |
Адэлі́н |
| Д. |
Адэлі́не |
Адэлі́нам |
| В. |
Адэлі́ну |
Адэлі́н |
| Т. |
Адэлі́най Адэлі́наю |
Адэлі́намі |
| М. |
Адэлі́не |
Адэлі́нах |
Адэ́льск
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Адэ́льск |
| Р. |
Адэ́льска |
| Д. |
Адэ́льску |
| В. |
Адэ́льск |
| Т. |
Адэ́льскам |
| М. |
Адэ́льску |
адэльфа́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адэльфа́н |
| Р. |
адэльфа́ну |
| Д. |
адэльфа́ну |
| В. |
адэльфа́н |
| Т. |
адэльфа́нам |
| М. |
адэльфа́не |
Крыніцы:
piskunou2012.
Адэ́ля
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Адэ́ля |
Адэ́лі |
| Р. |
Адэ́лі |
Адэ́ль |
| Д. |
Адэ́лі |
Адэ́лям |
| В. |
Адэ́лю |
Адэ́ль |
| Т. |
Адэ́ляй Адэ́ляю |
Адэ́лямі |
| М. |
Адэ́лі |
Адэ́лях |