адыхо́длівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адыхо́длівы |
адыхо́длівая |
адыхо́длівае |
адыхо́длівыя |
| Р. |
адыхо́длівага |
адыхо́длівай адыхо́длівае |
адыхо́длівага |
адыхо́длівых |
| Д. |
адыхо́дліваму |
адыхо́длівай |
адыхо́дліваму |
адыхо́длівым |
| В. |
адыхо́длівы (неадуш.) адыхо́длівага (адуш.) |
адыхо́длівую |
адыхо́длівае |
адыхо́длівыя (неадуш.) адыхо́длівых (адуш.) |
| Т. |
адыхо́длівым |
адыхо́длівай адыхо́дліваю |
адыхо́длівым |
адыхо́длівымі |
| М. |
адыхо́длівым |
адыхо́длівай |
адыхо́длівым |
адыхо́длівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адыхо́днае
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
адыхо́днае |
| Р. |
адыхо́днага |
| Д. |
адыхо́днаму |
| В. |
адыхо́днае |
| Т. |
адыхо́дным |
| М. |
адыхо́дным |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
адыхо́дная
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| ж. |
| Н. |
адыхо́дная |
| Р. |
адыхо́днай |
| Д. |
адыхо́днай |
| В. |
адыхо́дную |
| Т. |
адыхо́днай адыхо́днаю |
| М. |
адыхо́днай |
Іншыя варыянты:
адхо́дная.
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
tsblm1996,
tsbm1984.
адыхо́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адыхо́днік |
адыхо́днікі |
| Р. |
адыхо́дніка |
адыхо́днікаў |
| Д. |
адыхо́дніку |
адыхо́днікам |
| В. |
адыхо́дніка |
адыхо́днікаў |
| Т. |
адыхо́днікам |
адыхо́днікамі |
| М. |
адыхо́дніку |
адыхо́дніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адыхо́дніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адыхо́дніцтва |
| Р. |
адыхо́дніцтва |
| Д. |
адыхо́дніцтву |
| В. |
адыхо́дніцтва |
| Т. |
адыхо́дніцтвам |
| М. |
адыхо́дніцтве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адыхо́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адыхо́дны |
адыхо́дная |
адыхо́днае |
адыхо́дныя |
| Р. |
адыхо́днага |
адыхо́днай адыхо́днае |
адыхо́днага |
адыхо́дных |
| Д. |
адыхо́днаму |
адыхо́днай |
адыхо́днаму |
адыхо́дным |
| В. |
адыхо́дны (неадуш.) адыхо́днага (адуш.) |
адыхо́дную |
адыхо́днае |
адыхо́дныя (неадуш.) адыхо́дных (адуш.) |
| Т. |
адыхо́дным |
адыхо́днай адыхо́днаю |
адыхо́дным |
адыхо́днымі |
| М. |
адыхо́дным |
адыхо́днай |
адыхо́дным |
адыхо́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адыхо́ды
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
адыхо́ды |
| Р. |
адыхо́даў |
| Д. |
адыхо́дам |
| В. |
адыхо́ды |
| Т. |
адыхо́дамі |
| М. |
адыхо́дах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
ады́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ады́чны |
ады́чная |
ады́чнае |
ады́чныя |
| Р. |
ады́чнага |
ады́чнай ады́чнае |
ады́чнага |
ады́чных |
| Д. |
ады́чнаму |
ады́чнай |
ады́чнаму |
ады́чным |
| В. |
ады́чны (неадуш.) ады́чнага (адуш.) |
ады́чную |
ады́чнае |
ады́чныя (неадуш.) ады́чных (адуш.) |
| Т. |
ады́чным |
ады́чнай ады́чнаю |
ады́чным |
ады́чнымі |
| М. |
ады́чным |
ады́чнай |
ады́чным |
ады́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.