Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

адыпіна́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. адыпіна́т
Р. адыпіна́ту
Д. адыпіна́ту
В. адыпіна́т
Т. адыпіна́там
М. адыпіна́це

Крыніцы: piskunou2012.

адыржа́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. адыржэ́цца адыржу́цца
Прошлы час
м. адыржа́ўся адыржа́ліся
ж. адыржа́лася
н. адыржа́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час адыржа́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

Адысе́й

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Адысе́й Адысе́і
Р. Адысе́я Адысе́яў
Д. Адысе́ю Адысе́ям
В. Адысе́я Адысе́яў
Т. Адысе́ем Адысе́ямі
М. Адысе́ю Адысе́ях

Крыніцы: piskunou2012.

адысе́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. адысе́я
Р. адысе́і
Д. адысе́і
В. адысе́ю
Т. адысе́яй
адысе́яю
М. адысе́і

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

ады́стар

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ады́стар - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

адысці́

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адыду́ ады́дзем
2-я ас. ады́дзеш ады́дзеце
3-я ас. ады́дзе ады́дуць
Прошлы час
м. адышо́ў адышлі́
ж. адышла́
н. адышло́
Загадны лад
2-я ас. адыдзі́ адыдзі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час адышо́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адысці́ся

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адыду́ся ады́дземся
2-я ас. ады́дзешся ады́дзецеся
3-я ас. ады́дзецца ады́дуцца
Прошлы час
м. адышо́ўся адышлі́ся
ж. адышла́ся
н. адышло́ся
Загадны лад
2-я ас. адыдзі́ся адыдзі́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час адышо́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ады́с-Абе́ба

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ады́с-Абе́ба
Р. Ады́с-Абе́бы
Д. Ады́с-Абе́бе
В. Ады́с-Абе́бу
Т. Ады́с-Абе́бай
Ады́с-Абе́баю
М. Ады́с-Абе́бе

ады́с-абе́бскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ады́с-абе́бскі ады́с-абе́бская ады́с-абе́бскае ады́с-абе́бскія
Р. ады́с-абе́бскага ады́с-абе́бскай
ады́с-абе́бскае
ады́с-абе́бскага ады́с-абе́бскіх
Д. ады́с-абе́бскаму ады́с-абе́бскай ады́с-абе́бскаму ады́с-абе́бскім
В. ады́с-абе́бскі (неадуш.)
ады́с-абе́бскага (адуш.)
ады́с-абе́бскую ады́с-абе́бскае ады́с-абе́бскія (неадуш.)
ады́с-абе́бскіх (адуш.)
Т. ады́с-абе́бскім ады́с-абе́бскай
ады́с-абе́бскаю
ады́с-абе́бскім ады́с-абе́бскімі
М. ады́с-абе́бскім ады́с-абе́бскай ады́с-абе́бскім ады́с-абе́бскіх

Крыніцы: piskunou2012.

адыты́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. адыты́ўнасць
Р. адыты́ўнасці
Д. адыты́ўнасці
В. адыты́ўнасць
Т. адыты́ўнасцю
М. адыты́ўнасці

Крыніцы: piskunou2012.