Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

ад’язджа́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ад’язджа́ю ад’язджа́ем
2-я ас. ад’язджа́еш ад’язджа́еце
3-я ас. ад’язджа́е ад’язджа́юць
Прошлы час
м. ад’язджа́ў ад’язджа́лі
ж. ад’язджа́ла
н. ад’язджа́ла
Загадны лад
2-я ас. ад’язджа́й ад’язджа́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ад’язджа́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ад’язджа́ючы

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. -
Н. ад’язджа́ючы ад’язджа́ючыя
Р. ад’язджа́ючага ад’язджа́ючых
Д. ад’язджа́ючаму ад’язджа́ючым
В. ад’язджа́ючага ад’язджа́ючых
Т. ад’язджа́ючым ад’язджа́ючымі
М. ад’язджа́ючым ад’язджа́ючых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

ад’язны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ад’язны́ ад’язна́я ад’язно́е ад’язны́я
Р. ад’язно́га ад’язно́й
ад’язно́е
ад’язно́га ад’язны́х
Д. ад’язно́му ад’язно́й ад’язно́му ад’язны́м
В. ад’язны́ (неадуш.)
ад’язно́га (адуш.)
ад’язну́ю ад’язно́е ад’язны́я (неадуш.)
ад’язны́х (адуш.)
Т. ад’язны́м ад’язно́й
ад’язно́ю
ад’язны́м ад’язны́мі
М. ад’язны́м ад’язно́й ад’язны́м ад’язны́х

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

ад’я́ліцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ад’я́люся ад’я́лімся
2-я ас. ад’я́лішся ад’я́ліцеся
3-я ас. ад’я́ліцца ад’я́ляцца
Прошлы час
м. ад’я́ліўся ад’я́ліліся
ж. ад’я́лілася
н. ад’я́лілася
Загадны лад
2-я ас. ад’я́лься ад’я́льцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час ад’я́ліўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

ад’я́трыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ад’я́труся ад’я́трымся
2-я ас. ад’я́трышся ад’я́трыцеся
3-я ас. ад’я́трыцца ад’я́трацца
Прошлы час
м. ад’я́трыўся ад’я́трыліся
ж. ад’я́трылася
н. ад’я́трылася
Загадны лад
2-я ас. ад’я́трыся ад’я́трыцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час ад’я́трыўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

ад’я́трыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ад’я́тру ад’я́трым
2-я ас. ад’я́трыш ад’я́трыце
3-я ас. ад’я́трыць ад’я́траць
Прошлы час
м. ад’я́трыў ад’я́трылі
ж. ад’я́трыла
н. ад’я́трыла
Загадны лад
2-я ас. ад’я́тры ад’я́трыце
Дзеепрыслоўе
прош. час ад’я́трыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

аеві́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. аеві́т
Р. аеві́ту
Д. аеві́ту
В. аеві́т
Т. аеві́там
М. аеві́це

Крыніцы: piskunou2012.

Ае́лі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ае́лі
Р. Ае́ль
Ае́ляў
Д. Ае́лям
В. Ае́лі
Т. Ае́лямі
М. Ае́лях

ае́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ае́р
Р. ае́ру
Д. ае́ру
В. ае́р
Т. ае́рам
М. ае́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ае́равы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ае́равы ае́равая ае́равае ае́равыя
Р. ае́равага ае́равай
ае́равае
ае́равага ае́равых
Д. ае́раваму ае́равай ае́раваму ае́равым
В. ае́равы (неадуш.)
ае́равага (адуш.)
ае́равую ае́равае ае́равыя (неадуш.)
ае́равых (адуш.)
Т. ае́равым ае́равай
ае́раваю
ае́равым ае́равымі
М. ае́равым ае́равай ае́равым ае́равых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.