ад’язджа́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ад’язджа́ю |
ад’язджа́ем |
| 2-я ас. |
ад’язджа́еш |
ад’язджа́еце |
| 3-я ас. |
ад’язджа́е |
ад’язджа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
ад’язджа́ў |
ад’язджа́лі |
| ж. |
ад’язджа́ла |
| н. |
ад’язджа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ад’язджа́й |
ад’язджа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ад’язджа́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ад’язджа́ючы
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
ад’язджа́ючы |
ад’язджа́ючыя |
| Р. |
ад’язджа́ючага |
ад’язджа́ючых |
| Д. |
ад’язджа́ючаму |
ад’язджа́ючым |
| В. |
ад’язджа́ючага |
ад’язджа́ючых |
| Т. |
ад’язджа́ючым |
ад’язджа́ючымі |
| М. |
ад’язджа́ючым |
ад’язджа́ючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
ад’язны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ад’язны́ |
ад’язна́я |
ад’язно́е |
ад’язны́я |
| Р. |
ад’язно́га |
ад’язно́й ад’язно́е |
ад’язно́га |
ад’язны́х |
| Д. |
ад’язно́му |
ад’язно́й |
ад’язно́му |
ад’язны́м |
| В. |
ад’язны́ (неадуш.) ад’язно́га (адуш.) |
ад’язну́ю |
ад’язно́е |
ад’язны́я (неадуш.) ад’язны́х (адуш.) |
| Т. |
ад’язны́м |
ад’язно́й ад’язно́ю |
ад’язны́м |
ад’язны́мі |
| М. |
ад’язны́м |
ад’язно́й |
ад’язны́м |
ад’язны́х |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
ад’я́ліцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ад’я́люся |
ад’я́лімся |
| 2-я ас. |
ад’я́лішся |
ад’я́ліцеся |
| 3-я ас. |
ад’я́ліцца |
ад’я́ляцца |
| Прошлы час |
| м. |
ад’я́ліўся |
ад’я́ліліся |
| ж. |
ад’я́лілася |
| н. |
ад’я́лілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ад’я́лься |
ад’я́льцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ад’я́ліўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
ад’я́трыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ад’я́труся |
ад’я́трымся |
| 2-я ас. |
ад’я́трышся |
ад’я́трыцеся |
| 3-я ас. |
ад’я́трыцца |
ад’я́трацца |
| Прошлы час |
| м. |
ад’я́трыўся |
ад’я́трыліся |
| ж. |
ад’я́трылася |
| н. |
ад’я́трылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ад’я́трыся |
ад’я́трыцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ад’я́трыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
ад’я́трыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ад’я́тру |
ад’я́трым |
| 2-я ас. |
ад’я́трыш |
ад’я́трыце |
| 3-я ас. |
ад’я́трыць |
ад’я́траць |
| Прошлы час |
| м. |
ад’я́трыў |
ад’я́трылі |
| ж. |
ад’я́трыла |
| н. |
ад’я́трыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ад’я́тры |
ад’я́трыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ад’я́трыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
аеві́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аеві́т |
| Р. |
аеві́ту |
| Д. |
аеві́ту |
| В. |
аеві́т |
| Т. |
аеві́там |
| М. |
аеві́це |
Крыніцы:
piskunou2012.
Ае́лі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Ае́лі |
| Р. |
Ае́ль Ае́ляў |
| Д. |
Ае́лям |
| В. |
Ае́лі |
| Т. |
Ае́лямі |
| М. |
Ае́лях |
ае́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ае́р |
| Р. |
ае́ру |
| Д. |
ае́ру |
| В. |
ае́р |
| Т. |
ае́рам |
| М. |
ае́ры |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ае́равы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ае́равы |
ае́равая |
ае́равае |
ае́равыя |
| Р. |
ае́равага |
ае́равай ае́равае |
ае́равага |
ае́равых |
| Д. |
ае́раваму |
ае́равай |
ае́раваму |
ае́равым |
| В. |
ае́равы (неадуш.) ае́равага (адуш.) |
ае́равую |
ае́равае |
ае́равыя (неадуш.) ае́равых (адуш.) |
| Т. |
ае́равым |
ае́равай ае́раваю |
ае́равым |
ае́равымі |
| М. |
ае́равым |
ае́равай |
ае́равым |
ае́равых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.