трохго́дка
‘трохгадовая расліна; трохгадовы тэрмін’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трохго́дка |
трохго́дкі |
| Р. |
трохго́дкі |
трохго́дак |
| Д. |
трохго́дцы |
трохго́дкам |
| В. |
трохго́дку |
трохго́дкі |
| Т. |
трохго́дкай трохго́дкаю |
трохго́дкамі |
| М. |
трохго́дцы |
трохго́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
трохгра́ннік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трохгра́ннік |
трохгра́ннікі |
| Р. |
трохгра́нніка |
трохгра́ннікаў |
| Д. |
трохгра́нніку |
трохгра́ннікам |
| В. |
трохгра́ннік |
трохгра́ннікі |
| Т. |
трохгра́ннікам |
трохгра́ннікамі |
| М. |
трохгра́нніку |
трохгра́нніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
трохгра́нны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
трохгра́нны |
трохгра́нная |
трохгра́ннае |
трохгра́нныя |
| Р. |
трохгра́ннага |
трохгра́ннай трохгра́ннае |
трохгра́ннага |
трохгра́нных |
| Д. |
трохгра́ннаму |
трохгра́ннай |
трохгра́ннаму |
трохгра́нным |
| В. |
трохгра́нны (неадуш.) трохгра́ннага (адуш.) |
трохгра́нную |
трохгра́ннае |
трохгра́нныя (неадуш.) трохгра́нных (адуш.) |
| Т. |
трохгра́нным |
трохгра́ннай трохгра́ннаю |
трохгра́нным |
трохгра́ннымі |
| М. |
трохгра́нным |
трохгра́ннай |
трохгра́нным |
трохгра́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
трохграшо́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
трохграшо́вы |
трохграшо́вая |
трохграшо́вае |
трохграшо́выя |
| Р. |
трохграшо́вага |
трохграшо́вай трохграшо́вае |
трохграшо́вага |
трохграшо́вых |
| Д. |
трохграшо́ваму |
трохграшо́вай |
трохграшо́ваму |
трохграшо́вым |
| В. |
трохграшо́вы (неадуш.) трохграшо́вага (адуш.) |
трохграшо́вую |
трохграшо́вае |
трохграшо́выя (неадуш.) трохграшо́вых (адуш.) |
| Т. |
трохграшо́вым |
трохграшо́вай трохграшо́ваю |
трохграшо́вым |
трохграшо́вымі |
| М. |
трохграшо́вым |
трохграшо́вай |
трохграшо́вым |
трохграшо́вых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
трохгу́бы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
трохгу́бы |
трохгу́бая |
трохгу́бае |
трохгу́быя |
| Р. |
трохгу́бага |
трохгу́бай трохгу́бае |
трохгу́бага |
трохгу́бых |
| Д. |
трохгу́баму |
трохгу́бай |
трохгу́баму |
трохгу́бым |
| В. |
трохгу́бы (неадуш.) трохгу́бага (адуш.) |
трохгу́бую |
трохгу́бае |
трохгу́быя (неадуш.) трохгу́бых (адуш.) |
| Т. |
трохгу́бым |
трохгу́бай трохгу́баю |
трохгу́бым |
трохгу́бымі |
| М. |
трохгу́бым |
трохгу́бай |
трохгу́бым |
трохгу́бых |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
трохгу́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
трохгу́чнасць |
| Р. |
трохгу́чнасці |
| Д. |
трохгу́чнасці |
| В. |
трохгу́чнасць |
| Т. |
трохгу́чнасцю |
| М. |
трохгу́чнасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
трохгу́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
трохгу́чны |
трохгу́чная |
трохгу́чнае |
трохгу́чныя |
| Р. |
трохгу́чнага |
трохгу́чнай трохгу́чнае |
трохгу́чнага |
трохгу́чных |
| Д. |
трохгу́чнаму |
трохгу́чнай |
трохгу́чнаму |
трохгу́чным |
| В. |
трохгу́чны (неадуш.) трохгу́чнага (адуш.) |
трохгу́чную |
трохгу́чнае |
трохгу́чныя (неадуш.) трохгу́чных (адуш.) |
| Т. |
трохгу́чным |
трохгу́чнай трохгу́чнаю |
трохгу́чным |
трохгу́чнымі |
| М. |
трохгу́чным |
трохгу́чнай |
трохгу́чным |
трохгу́чных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
трохгу́чча
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трохгу́чча |
трохгуччы |
| Р. |
трохгу́чча |
трохгуччаў |
| Д. |
трохгуччу |
трохгуччам |
| В. |
трохгу́чча |
трохгуччы |
| Т. |
трохгуччам |
трохгуччамі |
| М. |
трохгуччы |
трохгуччах |
Крыніцы:
piskunou2012.
трохдзве́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
трохдзве́рны |
трохдзве́рная |
трохдзве́рнае |
трохдзве́рныя |
| Р. |
трохдзве́рнага |
трохдзве́рнай трохдзве́рнае |
трохдзве́рнага |
трохдзве́рных |
| Д. |
трохдзве́рнаму |
трохдзве́рнай |
трохдзве́рнаму |
трохдзве́рным |
| В. |
трохдзве́рны (неадуш.) трохдзве́рнага (адуш.) |
трохдзве́рную |
трохдзве́рнае |
трохдзве́рныя (неадуш.) трохдзве́рных (адуш.) |
| Т. |
трохдзве́рным |
трохдзве́рнай трохдзве́рнаю |
трохдзве́рным |
трохдзве́рнымі |
| М. |
трохдзве́рным |
трохдзве́рнай |
трохдзве́рным |
трохдзве́рных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.