трохгра́ннік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. трохгра́ннік трохгра́ннікі
Р. трохгра́нніка трохгра́ннікаў
Д. трохгра́нніку трохгра́ннікам
В. трохгра́ннік трохгра́ннікі
Т. трохгра́ннікам трохгра́ннікамі
М. трохгра́нніку трохгра́нніках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)