сублімава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сублімава́ны |
сублімава́ная |
сублімава́нае |
сублімава́ныя |
| Р. |
сублімава́нага |
сублімава́най
сублімава́нае |
сублімава́нага |
сублімава́ных |
| Д. |
сублімава́наму |
сублімава́най |
сублімава́наму |
сублімава́ным |
| В. |
сублімава́ны (неадуш.)
сублімава́нага (адуш.) |
сублімава́ную |
сублімава́нае |
сублімава́ныя (неадуш.)
сублімава́ных (адуш.) |
| Т. |
сублімава́ным |
сублімава́най
сублімава́наю |
сублімава́ным |
сублімава́нымі |
| М. |
сублімава́ным |
сублімава́най |
сублімава́ным |
сублімава́ных |
Кароткая форма: сублімава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сублімава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сублімава́ны |
сублімава́ная |
сублімава́нае |
сублімава́ныя |
| Р. |
сублімава́нага |
сублімава́най
сублімава́нае |
сублімава́нага |
сублімава́ных |
| Д. |
сублімава́наму |
сублімава́най |
сублімава́наму |
сублімава́ным |
| В. |
сублімава́ны (неадуш.)
сублімава́нага (адуш.) |
сублімава́ную |
сублімава́нае |
сублімава́ныя (неадуш.)
сублімава́ных (адуш.) |
| Т. |
сублімава́ным |
сублімава́най
сублімава́наю |
сублімава́ным |
сублімава́нымі |
| М. |
сублімава́ным |
сублімава́най |
сублімава́ным |
сублімава́ных |
Кароткая форма: сублімава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сублімава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
субліму́ецца |
субліму́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
сублімава́ўся |
сублімава́ліся |
| ж. |
сублімава́лася |
| н. |
сублімава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сублімава́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
субліму́ю |
субліму́ем |
| 2-я ас. |
субліму́еш |
субліму́еце |
| 3-я ас. |
субліму́е |
субліму́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
сублімава́ў |
сублімава́лі |
| ж. |
сублімава́ла |
| н. |
сублімава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
субліму́й |
субліму́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
субліму́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сублімава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
субліму́ю |
субліму́ем |
| 2-я ас. |
субліму́еш |
субліму́еце |
| 3-я ас. |
субліму́е |
субліму́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
сублімава́ў |
сублімава́лі |
| ж. |
сублімава́ла |
| н. |
сублімава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
субліму́й |
субліму́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
сублімава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
субліма́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
субліма́т |
| Р. |
субліма́ту |
| Д. |
субліма́ту |
| В. |
субліма́т |
| Т. |
субліма́там |
| М. |
субліма́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
субліма́тар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
субліма́тар |
субліма́тары |
| Р. |
субліма́тара |
субліма́тараў |
| Д. |
субліма́тару |
субліма́тарам |
| В. |
субліма́тар |
субліма́тары |
| Т. |
субліма́тарам |
субліма́тарамі |
| М. |
субліма́тары |
субліма́тарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
субліма́ты
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
субліма́ты |
| Р. |
субліма́таў |
| Д. |
субліма́там |
| В. |
субліма́ты |
| Т. |
субліма́тамі |
| М. |
субліма́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
сублімацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сублімацы́йны |
сублімацы́йная |
сублімацы́йнае |
сублімацы́йныя |
| Р. |
сублімацы́йнага |
сублімацы́йнай
сублімацы́йнае |
сублімацы́йнага |
сублімацы́йных |
| Д. |
сублімацы́йнаму |
сублімацы́йнай |
сублімацы́йнаму |
сублімацы́йным |
| В. |
сублімацы́йны (неадуш.)
сублімацы́йнага (адуш.) |
сублімацы́йную |
сублімацы́йнае |
сублімацы́йныя (неадуш.)
сублімацы́йных (адуш.) |
| Т. |
сублімацы́йным |
сублімацы́йнай
сублімацы́йнаю |
сублімацы́йным |
сублімацы́йнымі |
| М. |
сублімацы́йным |
сублімацы́йнай |
сублімацы́йным |
сублімацы́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
субліма́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
субліма́цыя |
| Р. |
субліма́цыі |
| Д. |
субліма́цыі |
| В. |
субліма́цыю |
| Т. |
субліма́цыяй
субліма́цыяю |
| М. |
субліма́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.