субліма́тар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| субліма́тар | субліма́тары | |
| субліма́тара | субліма́тараў | |
| субліма́тару | субліма́тарам | |
| субліма́тар | субліма́тары | |
| субліма́тарам | субліма́тарамі | |
| субліма́тары | субліма́тарах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)