дзяці́нець
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дзяці́нею |
дзяці́неем |
| 2-я ас. |
дзяці́нееш |
дзяці́нееце |
| 3-я ас. |
дзяці́нее |
дзяці́неюць |
| Прошлы час |
| м. |
дзяці́неў |
дзяці́нелі |
| ж. |
дзяці́нела |
| н. |
дзяці́нела |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дзяці́неючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дзяці́ніцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дзяці́нюся |
дзяці́німся |
| 2-я ас. |
дзяці́нішся |
дзяці́нецеся |
| 3-я ас. |
дзяці́ніцца |
дзяці́няцца |
| Прошлы час |
| м. |
дзяці́ніўся |
дзяці́ніліся |
| ж. |
дзяці́нілася |
| н. |
дзяці́нілася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дзяці́нячыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дзяці́ніць
‘лічыць каго-небудзь дзіцём не па ўзросце’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дзяці́ню |
дзяці́нім |
| 2-я ас. |
дзяці́ніш |
дзяці́ніце |
| 3-я ас. |
дзяці́ніць |
дзяці́няць |
| Прошлы час |
| м. |
дзяці́ніў |
дзяці́нілі |
| ж. |
дзяці́ніла |
| н. |
дзяці́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дзяці́нь |
дзяці́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дзяці́нячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
дзяці́ннасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дзяці́ннасць |
| Р. |
дзяці́ннасці |
| Д. |
дзяці́ннасці |
| В. |
дзяці́ннасць |
| Т. |
дзяці́ннасцю |
| М. |
дзяці́ннасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
дзяці́нства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дзяці́нства |
| Р. |
дзяці́нства |
| Д. |
дзяці́нству |
| В. |
дзяці́нства |
| Т. |
дзяці́нствам |
| М. |
дзяці́нстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.