мурава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
муру́ю |
муру́ем |
| 2-я ас. |
муру́еш |
муру́еце |
| 3-я ас. |
муру́е |
муру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
мурава́ў |
мурава́лі |
| ж. |
мурава́ла |
| н. |
мурава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
муру́й |
муру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
муру́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Мураве́й
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Мураве́й |
| Р. |
Мураўя́ |
| Д. |
Мураўю́ |
| В. |
Мураве́й |
| Т. |
Мураўё́м |
| М. |
Мураўі́ |
мураве́йнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мураве́йнік |
мураве́йнікі |
| Р. |
мураве́йніка |
мураве́йнікаў |
| Д. |
мураве́йніку |
мураве́йнікам |
| В. |
мураве́йнік |
мураве́йнікі |
| Т. |
мураве́йнікам |
мураве́йнікамі |
| М. |
мураве́йніку |
мураве́йніках |
Крыніцы:
krapivabr2012.
Мураве́йніца
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Мураве́йніца |
| Р. |
Мураве́йніцы |
| Д. |
Мураве́йніцы |
| В. |
Мураве́йніцу |
| Т. |
Мураве́йніцай Мураве́йніцаю |
| М. |
Мураве́йніцы |
Мураве́ц
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Мураве́ц |
| Р. |
Мураўца́ |
| Д. |
Мураўцу́ |
| В. |
Мураве́ц |
| Т. |
Мураўцо́м |
| М. |
Мураўцы́ |
Мураві́лле
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Мураві́лле |
| Р. |
Мураві́лля |
| Д. |
Мураві́ллю |
| В. |
Мураві́лле |
| Т. |
Мураві́ллем |
| М. |
Мураві́ллі |
мураві́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мураві́нка |
мураві́нкі |
| Р. |
мураві́нкі |
мураві́нак |
| Д. |
мураві́нцы |
мураві́нкам |
| В. |
мураві́нку |
мураві́нкі |
| Т. |
мураві́нкай мураві́нкаю |
мураві́нкамі |
| М. |
мураві́нцы |
мураві́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.
мураві́сты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мураві́сты |
мураві́стая |
мураві́стае |
мураві́стыя |
| Р. |
мураві́стага |
мураві́стай мураві́стае |
мураві́стага |
мураві́стых |
| Д. |
мураві́стаму |
мураві́стай |
мураві́стаму |
мураві́стым |
| В. |
мураві́сты (неадуш.) мураві́стага (адуш.) |
мураві́стую |
мураві́стае |
мураві́стыя (неадуш.) мураві́стых (адуш.) |
| Т. |
мураві́стым |
мураві́стай мураві́стаю |
мураві́стым |
мураві́стымі |
| М. |
мураві́стым |
мураві́стай |
мураві́стым |
мураві́стых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Мураві́шчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Мураві́шчына |
| Р. |
Мураві́шчыны |
| Д. |
Мураві́шчыне |
| В. |
Мураві́шчыну |
| Т. |
Мураві́шчынай Мураві́шчынаю |
| М. |
Мураві́шчыне |
Мурагі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Мурагі́ |
| Р. |
Мураго́ў |
| Д. |
Мурага́м |
| В. |
Мурагі́ |
| Т. |
Мурага́мі |
| М. |
Мурага́х |