Канцавы́я
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| Канцавы́я | |
| Канцавы́х | |
| Канцавы́м | |
| Канцавы́я | |
| Канцавы́мі | |
| Канцавы́х |
Канцавы́я
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| Канцавы́я | |
| Канцавы́х | |
| Канцавы́м | |
| Канцавы́я | |
| Канцавы́мі | |
| Канцавы́х |
канцане́та
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| канцане́та | канцане́ты | |
| канцане́ты | канцане́т | |
| канцане́це | канцане́там | |
| канцане́ту | канцане́ты | |
| канцане́тай канцане́таю |
канцане́тамі | |
| канцане́це | канцане́тах |
Крыніцы:
ка́нцар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ка́нцар | |
| ка́нцару | |
| ка́нцару | |
| ка́нцар | |
| ка́нцарам | |
| ка́нцары |
Крыніцы:
ка́нцарны
прыметнік, адносны
| ка́нцарны | ка́нцарная | ка́нцарнае | ка́нцарныя | |
| ка́нцарнага | ка́нцарнай ка́нцарнае |
ка́нцарнага | ка́нцарных | |
| ка́нцарнаму | ка́нцарнай | ка́нцарнаму | ка́нцарным | |
| ка́нцарны ( ка́нцарнага ( |
ка́нцарную | ка́нцарнае | ка́нцарныя ( ка́нцарных ( |
|
| ка́нцарным | ка́нцарнай ка́нцарнаю |
ка́нцарным | ка́нцарнымі | |
| ка́нцарным | ка́нцарнай | ка́нцарным | ка́нцарных | |
Крыніцы:
ка́нцік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ка́нцік | ка́нцікі | |
| ка́нціка | ка́нцікаў | |
| ка́нціку | ка́нцікам | |
| ка́нцік | ка́нцікі | |
| ка́нцікам | ка́нцікамі | |
| ка́нціку | ка́нціках |
Крыніцы:
канцла́гер
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| канцла́гер | канцла́геры | |
| канцла́гера | канцла́гераў | |
| канцла́геру | канцла́герам | |
| канцла́гер | канцла́геры | |
| канцла́герам | канцла́герамі | |
| канцла́геры | канцла́герах |
Крыніцы:
канцла́герны
прыметнік, адносны
| канцла́герны | канцла́герная | канцла́гернае | канцла́герныя | |
| канцла́гернага | канцла́гернай канцла́гернае |
канцла́гернага | канцла́герных | |
| канцла́гернаму | канцла́гернай | канцла́гернаму | канцла́герным | |
| канцла́герны ( канцла́гернага ( |
канцла́герную | канцла́гернае | канцла́герныя ( канцла́герных ( |
|
| канцла́герным | канцла́гернай канцла́гернаю |
канцла́герным | канцла́гернымі | |
| канцла́герным | канцла́гернай | канцла́герным | канцла́герных | |
Крыніцы:
ка́нцлер
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ка́нцлер | ка́нцлеры | |
| ка́нцлера | ка́нцлераў | |
| ка́нцлеру | ка́нцлерам | |
| ка́нцлера | ка́нцлераў | |
| ка́нцлерам | ка́нцлерамі | |
| ка́нцлеру | ка́нцлерах |
Крыніцы:
ка́нцлерскі
прыметнік, адносны
| ка́нцлерскі | ка́нцлерская | ка́нцлерскае | ка́нцлерскія | |
| ка́нцлерскага | ка́нцлерскай ка́нцлерскае |
ка́нцлерскага | ка́нцлерскіх | |
| ка́нцлерскаму | ка́нцлерскай | ка́нцлерскаму | ка́нцлерскім | |
| ка́нцлерскі ( ка́нцлерскага ( |
ка́нцлерскую | ка́нцлерскае | ка́нцлерскія ( ка́нцлерскіх ( |
|
| ка́нцлерскім | ка́нцлерскай ка́нцлерскаю |
ка́нцлерскім | ка́нцлерскімі | |
| ка́нцлерскім | ка́нцлерскай | ка́нцлерскім | ка́нцлерскіх | |
Крыніцы:
канцовамарэнны
прыметнік, адносны
| канцовамарэнны | канцовамарэнная | канцовамарэннае | канцовамарэнныя | |
| канцовамарэннага | канцовамарэннай канцовамарэннае |
канцовамарэннага | канцовамарэнных | |
| канцовамарэннаму | канцовамарэннай | канцовамарэннаму | канцовамарэнным | |
| канцовамарэнны канцовамарэннага |
канцовамарэнную | канцовамарэннае | канцовамарэнныя | |
| канцовамарэнным | канцовамарэннай канцовамарэннаю |
канцовамарэнным | канцовамарэннымі | |
| канцовамарэнным | канцовамарэннай | канцовамарэнным | канцовамарэнных | |