Тара́хаўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Тара́хаўка |
| Р. |
Тара́хаўкі |
| Д. |
Тара́хаўцы |
| В. |
Тара́хаўку |
| Т. |
Тара́хаўкай Тара́хаўкаю |
| М. |
Тара́хаўцы |
тара́хканне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
тара́хканне |
| Р. |
тара́хкання |
| Д. |
тара́хканню |
| В. |
тара́хканне |
| Т. |
тара́хканнем |
| М. |
тара́хканні |
Крыніцы:
piskunou2012.
тара́хкаць
‘утвараць моцныя рэзкія гукі, грукат, шум (трактары тарахкаюць)’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
тара́хкаю |
тара́хкаем |
| 2-я ас. |
тара́хкаеш |
тара́хкаеце |
| 3-я ас. |
тара́хкае |
тара́хкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
тара́хкаў |
тара́хкалі |
| ж. |
тара́хкала |
| н. |
тара́хкала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
тара́хкай |
тара́хкайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
тара́хкаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
тара́хнуць
‘утварыць моцныя рэзкія гукі, грукат, шум; ударыць, разбіць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
тара́хну |
тара́хнем |
| 2-я ас. |
тара́хнеш |
тара́хнеце |
| 3-я ас. |
тара́хне |
тара́хнуць |
| Прошлы час |
| м. |
тара́хнуў |
тара́хнулі |
| ж. |
тара́хнула |
| н. |
тара́хнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
тара́хні |
тара́хніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
тара́хнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
тарахце́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
тарахце́нне |
| Р. |
тарахце́ння |
| Д. |
тарахце́нню |
| В. |
тарахце́нне |
| Т. |
тарахце́ннем |
| М. |
тарахце́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тарахце́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тарахце́ннік |
тарахце́ннікі |
| Р. |
тарахце́нніка |
тарахце́ннікаў |
| Д. |
тарахце́нніку |
тарахце́ннікам |
| В. |
тарахце́нніка |
тарахце́ннікаў |
| Т. |
тарахце́ннікам |
тарахце́ннікамі |
| М. |
тарахце́нніку |
тарахце́нніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
тарахце́нніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тарахце́нніца |
тарахце́нніцы |
| Р. |
тарахце́нніцы |
тарахце́нніц |
| Д. |
тарахце́нніцы |
тарахце́нніцам |
| В. |
тарахце́нніцу |
тарахце́нніц |
| Т. |
тарахце́нніцай тарахце́нніцаю |
тарахце́нніцамі |
| М. |
тарахце́нніцы |
тарахце́нніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
тарахце́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
тарахчу́ |
тарахці́м |
| 2-я ас. |
тарахці́ш |
тарахціце́ |
| 3-я ас. |
тарахці́ць |
тарахця́ць |
| Прошлы час |
| м. |
тарахце́ў |
тарахце́лі |
| ж. |
тарахце́ла |
| н. |
тарахце́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
тарахці́ |
тарахці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
тарахцячы́ |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тарахцё́лка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тарахцё́лка |
тарахцё́лкі |
| Р. |
тарахцё́лкі |
тарахцё́лак |
| Д. |
тарахцё́лцы |
тарахцё́лкам |
| В. |
тарахцё́лку |
тарахцё́лкі |
| Т. |
тарахцё́лкай тарахцё́лкаю |
тарахцё́лкамі |
| М. |
тарахцё́лцы |
тарахцё́лках |
Крыніцы:
piskunou2012.