мармыта́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
мармычу́ |
мармы́чам |
| 2-я ас. |
мармы́чаш |
мармы́чаце |
| 3-я ас. |
мармы́ча |
мармы́чуць |
| Прошлы час |
| м. |
мармыта́ў |
мармыта́лі |
| ж. |
мармыта́ла |
| н. |
мармыта́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
мармычы́ |
мармычы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
мармы́чучы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мармытліва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| мармытліва |
мармытлівей |
- |
мармытну́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
мармытну́ |
мармытнё́м |
| 2-я ас. |
мармытне́ш |
мармытняце́ |
| 3-я ас. |
мармытне́ |
мармытну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
мармытну́ў |
мармытну́лі |
| ж. |
мармытну́ла |
| н. |
мармытну́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
мармытну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
мармыту́ля
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мармыту́ля |
мармыту́лі |
| Р. |
мармыту́лі |
мармыту́ль |
| Д. |
мармыту́лі |
мармыту́лям |
| В. |
мармыту́лю |
мармыту́ль |
| Т. |
мармыту́ляй мармыту́ляю |
мармыту́лямі |
| М. |
мармыту́лі |
мармыту́лях |
Крыніцы:
piskunou2012.
мармыту́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мармыту́н |
мармытуны́ |
| Р. |
мармытуна́ |
мармытуно́ў |
| Д. |
мармытуну́ |
мармытуна́м |
| В. |
мармытуна́ |
мармытуно́ў |
| Т. |
мармытуно́м |
мармытуна́мі |
| М. |
мармытуне́ |
мармытуна́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мармыту́ха
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мармыту́ха |
мармыту́хі |
| Р. |
мармыту́хі |
мармыту́х |
| Д. |
мармыту́се |
мармыту́хам |
| В. |
мармыту́ху |
мармыту́х |
| Т. |
мармыту́хай мармыту́хаю |
мармыту́хамі |
| М. |
мармыту́се |
мармыту́хах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мармы́ш
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мармы́ш |
мармышы́ |
| Р. |
мармыша́ |
мармышо́ў |
| Д. |
мармышу́ |
мармыша́м |
| В. |
мармыша́ |
мармышо́ў |
| Т. |
мармышо́м |
мармыша́мі |
| М. |
мармышы́ |
мармыша́х |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
мармы́шка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мармы́шка |
мармы́шкі |
| Р. |
мармы́шкі |
мармы́шак |
| Д. |
мармы́шцы |
мармы́шкам |
| В. |
мармы́шку |
мармы́шкі |
| Т. |
мармы́шкай мармы́шкаю |
мармы́шкамі |
| М. |
мармы́шцы |
мармы́шках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.