Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

ма́рнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ма́рнасць
Р. ма́рнасці
Д. ма́рнасці
В. ма́рнасць
Т. ма́рнасцю
М. ма́рнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

марнатра́вец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. марнатра́вец марнатра́ўцы
Р. марнатра́ўца марнатра́ўцаў
Д. марнатра́ўцу марнатра́ўцам
В. марнатра́ўца марнатра́ўцаў
Т. марнатра́ўцам марнатра́ўцамі
М. марнатра́ўцу марнатра́ўцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

марнатра́віцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. марнатра́віцца марнатра́вяцца
Прошлы час
м. марнатра́віўся марнатра́віліся
ж. марнатра́вілася
н. марнатра́вілася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

марнатра́віць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. марнатра́ўлю марнатра́вім
2-я ас. марнатра́віш марнатра́віце
3-я ас. марнатра́віць марнатра́вяць
Прошлы час
м. марнатра́віў марнатра́вілі
ж. марнатра́віла
н. марнатра́віла
Загадны лад
2-я ас. марнатра́ў марнатра́ўце
Дзеепрыслоўе
цяп. час марнатра́вячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

марнатра́ўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. марнатра́ўка марнатра́ўкі
Р. марнатра́ўкі марнатра́вак
Д. марнатра́ўцы марнатра́ўкам
В. марнатра́ўку марнатра́вак
Т. марнатра́ўкай
марнатра́ўкаю		 марнатра́ўкамі
М. марнатра́ўцы марнатра́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

марнатра́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
марнатра́ўна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

марнатра́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. марнатра́ўнасць
Р. марнатра́ўнасці
Д. марнатра́ўнасці
В. марнатра́ўнасць
Т. марнатра́ўнасцю
М. марнатра́ўнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

марнатра́ўніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. марнатра́ўніца марнатра́ўніцы
Р. марнатра́ўніцы марнатра́ўніц
Д. марнатра́ўніцы марнатра́ўніцам
В. марнатра́ўніцу марнатра́ўніц
Т. марнатра́ўніцай
марнатра́ўніцаю		 марнатра́ўніцамі
М. марнатра́ўніцы марнатра́ўніцах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

марнатра́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. марнатра́ўны марнатра́ўная марнатра́ўнае марнатра́ўныя
Р. марнатра́ўнага марнатра́ўнай
марнатра́ўнае		 марнатра́ўнага марнатра́ўных
Д. марнатра́ўнаму марнатра́ўнай марнатра́ўнаму марнатра́ўным
В. марнатра́ўны (неадуш.)
марнатра́ўнага (адуш.)		 марнатра́ўную марнатра́ўнае марнатра́ўныя (неадуш.)
марнатра́ўных (адуш.)
Т. марнатра́ўным марнатра́ўнай
марнатра́ўнаю		 марнатра́ўным марнатра́ўнымі
М. марнатра́ўным марнатра́ўнай марнатра́ўным марнатра́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

марнатра́ўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. марнатра́ўскі марнатра́ўская марнатра́ўскае марнатра́ўскія
Р. марнатра́ўскага марнатра́ўскай
марнатра́ўскае		 марнатра́ўскага марнатра́ўскіх
Д. марнатра́ўскаму марнатра́ўскай марнатра́ўскаму марнатра́ўскім
В. марнатра́ўскі (неадуш.)
марнатра́ўскага (адуш.)		 марнатра́ўскую марнатра́ўскае марнатра́ўскія (неадуш.)
марнатра́ўскіх (адуш.)
Т. марнатра́ўскім марнатра́ўскай
марнатра́ўскаю		 марнатра́ўскім марнатра́ўскімі
М. марнатра́ўскім марнатра́ўскай марнатра́ўскім марнатра́ўскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.