Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

марнатра́ўства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. марнатра́ўства
Р. марнатра́ўства
Д. марнатра́ўству
В. марнатра́ўства
Т. марнатра́ўствам
М. марнатра́ўстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

марнатра́ўшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. марнатра́ўшчыца марнатра́ўшчыцы
Р. марнатра́ўшчыцы марнатра́ўшчыц
Д. марнатра́ўшчыцы марнатра́ўшчыцам
В. марнатра́ўшчыцу марнатра́ўшчыц
Т. марнатра́ўшчыцай
марнатра́ўшчыцаю		 марнатра́ўшчыцамі
М. марнатра́ўшчыцы марнатра́ўшчыцах

Крыніцы: piskunou2012.

марне́йшы

прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. марне́йшы марне́йшая марне́йшае марне́йшыя
Р. марне́йшага марне́йшай
марне́йшае		 марне́йшага марне́йшых
Д. марне́йшаму марне́йшай марне́йшаму марне́йшым
В. марне́йшы (неадуш.)
марне́йшага (адуш.)		 марне́йшую марне́йшае марне́йшыя (неадуш.)
марне́йшых (адуш.)
Т. марне́йшым марне́йшай
марне́йшаю		 марне́йшым марне́йшымі
М. марне́йшым марне́йшай марне́йшым марне́йшых

Крыніцы: piskunou2012.

марне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. марне́нне
Р. марне́ння
Д. марне́нню
В. марне́нне
Т. марне́ннем
М. марне́нні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ма́рненька

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ма́рненька - -

Крыніцы: piskunou2012.

марне́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. марне́ю марне́ем
2-я ас. марне́еш марне́еце
3-я ас. марне́е марне́юць
Прошлы час
м. марне́ў марне́лі
ж. марне́ла
н. марне́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час марне́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ма́рнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ма́рнік ма́рнікі
Р. ма́рніка ма́рнікаў
Д. ма́рніку ма́рнікам
В. ма́рніка ма́рнікаў
Т. ма́рнікам ма́рнікамі
М. ма́рніку ма́рніках

Крыніцы: piskunou2012.

ма́рніць

‘зводзіць, траціць што-небудзь марна’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ма́рню ма́рнім
2-я ас. ма́рніш ма́рніце
3-я ас. ма́рніць ма́рняць
Прошлы час
м. ма́рніў ма́рнілі
ж. ма́рніла
н. ма́рніла
Загадны лад
2-я ас. ма́рні ма́рніце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ма́рнячы

Крыніцы: piskunou2012.

марно́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. марно́та
Р. марно́ты
Д. марно́це
В. марно́ту
Т. марно́тай
марно́таю
М. марно́це

Крыніцы: piskunou2012.

марно́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. марно́тны марно́тная марно́тнае марно́тныя
Р. марно́тнага марно́тнай
марно́тнае		 марно́тнага марно́тных
Д. марно́тнаму марно́тнай марно́тнаму марно́тным
В. марно́тны (неадуш.)
марно́тнага (адуш.)		 марно́тную марно́тнае марно́тныя (неадуш.)
марно́тных (адуш.)
Т. марно́тным марно́тнай
марно́тнаю		 марно́тным марно́тнымі
М. марно́тным марно́тнай марно́тным марно́тных

Крыніцы: piskunou2012.