карусе́ліць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
карусе́лю |
карусе́лім |
| 2-я ас. |
карусе́ліш |
карусе́ліце |
| 3-я ас. |
карусе́ліць |
карусе́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
карусе́ліў |
карусе́лілі |
| ж. |
карусе́ліла |
| н. |
карусе́ліла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
карусе́лячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
карусе́ль
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карусе́ль |
карусе́лі |
| Р. |
карусе́лі |
карусе́лей карусе́ляў |
| Д. |
карусе́лі |
карусе́лям |
| В. |
карусе́ль |
карусе́лі |
| Т. |
карусе́ллю |
карусе́лямі |
| М. |
карусе́лі |
карусе́лях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карусе́льна-така́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карусе́льна-така́рны |
карусе́льна-така́рная |
карусе́льна-така́рнае |
карусе́льна-така́рныя |
| Р. |
карусе́льна-така́рнага |
карусе́льна-така́рнай карусе́льна-така́рнае |
карусе́льна-така́рнага |
карусе́льна-така́рных |
| Д. |
карусе́льна-така́рнаму |
карусе́льна-така́рнай |
карусе́льна-така́рнаму |
карусе́льна-така́рным |
| В. |
карусе́льна-така́рны (неадуш.) карусе́льна-така́рнага (адуш.) |
карусе́льна-така́рную |
карусе́льна-така́рнае |
карусе́льна-така́рныя (неадуш.) карусе́льна-така́рных (адуш.) |
| Т. |
карусе́льна-така́рным |
карусе́льна-така́рнай карусе́льна-така́рнаю |
карусе́льна-така́рным |
карусе́льна-така́рнымі |
| М. |
карусе́льна-така́рным |
карусе́льна-така́рнай |
карусе́льна-така́рным |
карусе́льна-така́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
карусе́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карусе́льны |
карусе́льная |
карусе́льнае |
карусе́льныя |
| Р. |
карусе́льнага |
карусе́льнай карусе́льнае |
карусе́льнага |
карусе́льных |
| Д. |
карусе́льнаму |
карусе́льнай |
карусе́льнаму |
карусе́льным |
| В. |
карусе́льны (неадуш.) карусе́льнага (адуш.) |
карусе́льную |
карусе́льнае |
карусе́льныя (неадуш.) карусе́льных (адуш.) |
| Т. |
карусе́льным |
карусе́льнай карусе́льнаю |
карусе́льным |
карусе́льнымі |
| М. |
карусе́льным |
карусе́льнай |
карусе́льным |
карусе́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карусе́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карусе́льшчык |
карусе́льшчыкі |
| Р. |
карусе́льшчыка |
карусе́льшчыкаў |
| Д. |
карусе́льшчыку |
карусе́льшчыкам |
| В. |
карусе́льшчыка |
карусе́льшчыкаў |
| Т. |
карусе́льшчыкам |
карусе́льшчыкамі |
| М. |
карусе́льшчыку |
карусе́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Карфаге́н
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Карфаге́н |
| Р. |
Карфаге́на |
| Д. |
Карфаге́ну |
| В. |
Карфаге́н |
| Т. |
Карфаге́нам |
| М. |
Карфаге́не |
карфаге́нянка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карфаге́нянка |
карфаге́нянкі |
| Р. |
карфаге́нянкі |
карфаге́нянак |
| Д. |
карфаге́нянцы |
карфаге́нянкам |
| В. |
карфаге́нянку |
карфаге́нянак |
| Т. |
карфаге́нянкай карфаге́нянкаю |
карфаге́нянкамі |
| М. |
карфаге́нянцы |
карфаге́нянках |
Крыніцы:
piskunou2012.