Verbum

анлайнавы слоўнік

су́мненькі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	су́мненькі	су́мненькая	су́мненькае	су́мненькія
Р.	су́мненькага	су́мненькай су́мненькае	су́мненькага	су́мненькіх
Д.	су́мненькаму	су́мненькай	су́мненькаму	су́мненькім
В.	су́мненькі (неадуш.) су́мненькага (адуш.)	су́мненькую	су́мненькае	су́мненькія (неадуш.) су́мненькіх (адуш.)
Т.	су́мненькім	су́мненькай су́мненькаю	су́мненькім	су́мненькімі
М.	су́мненькім	су́мненькай	су́мненькім	су́мненькіх

Крыніцы: piskunou2012.

сумне́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

сумне́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
сумне́ўна	сумне́ўней	-

Крыніцы: piskunou2012.

сумне́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

сумне́ўны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сумне́ўны	сумне́ўная	сумне́ўнае	сумне́ўныя
Р.	сумне́ўнага	сумне́ўнай сумне́ўнае	сумне́ўнага	сумне́ўных
Д.	сумне́ўнаму	сумне́ўнай	сумне́ўнаму	сумне́ўным
В.	сумне́ўны (неадуш.) сумне́ўнага (адуш.)	сумне́ўную	сумне́ўнае	сумне́ўныя (неадуш.) сумне́ўных (адуш.)
Т.	сумне́ўным	сумне́ўнай сумне́ўнаю	сумне́ўным	сумне́ўнымі
М.	сумне́ўным	сумне́ўнай	сумне́ўным	сумне́ўных

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

сумне́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

су́мнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сумні́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

сумні́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
сумні́ўна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

сумні́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.