вы́тварыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́твару |
вы́тварым |
| 2-я ас. |
вы́тварыш |
вы́тварыце |
| 3-я ас. |
вы́тварыць |
вы́твараць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́тварыў |
вы́тварылі |
| ж. |
вы́тварыла |
| н. |
вы́тварыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́твары |
вы́тварыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́тварыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вытво́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вытво́р |
| Р. |
вытво́ру |
| Д. |
вытво́ру |
| В. |
вытво́р |
| Т. |
вытво́рам |
| М. |
вытво́ры |
Крыніцы:
piskunou2012.
вытво́рнае
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| н. |
- |
| Н. |
вытво́рнае |
вытво́рныя |
| Р. |
вытво́рнага |
вытво́рных |
| Д. |
вытво́рнаму |
вытво́рным |
| В. |
вытво́рнае |
вытво́рныя |
| Т. |
вытво́рным |
вытво́рнымі |
| М. |
вытво́рным |
вытво́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
вытво́рнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вытво́рнасць |
| Р. |
вытво́рнасці |
| Д. |
вытво́рнасці |
| В. |
вытво́рнасць |
| Т. |
вытво́рнасцю |
| М. |
вытво́рнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
вытво́рная
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
вытво́рная |
вытво́рныя |
| Р. |
вытво́рнай |
вытво́рных |
| Д. |
вытво́рнай |
вытво́рным |
| В. |
вытво́рную |
вытво́рныя (неадуш.) |
| Т. |
вытво́рнай вытво́рнаю |
вытво́рнымі |
| М. |
вытво́рнай |
вытво́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
вытво́рнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вытво́рнік |
вытво́рнікі |
| Р. |
вытво́рніка |
вытво́рнікаў |
| Д. |
вытво́рніку |
вытво́рнікам |
| В. |
вытво́рніка |
вытво́рнікаў |
| Т. |
вытво́рнікам |
вытво́рнікамі |
| М. |
вытво́рніку |
вытво́рніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вытво́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вытво́рны |
вытво́рная |
вытво́рнае |
вытво́рныя |
| Р. |
вытво́рнага |
вытво́рнай вытво́рнае |
вытво́рнага |
вытво́рных |
| Д. |
вытво́рнаму |
вытво́рнай |
вытво́рнаму |
вытво́рным |
| В. |
вытво́рны (неадуш.) вытво́рнага (адуш.) |
вытво́рную |
вытво́рнае |
вытво́рныя (неадуш.) вытво́рных (адуш.) |
| Т. |
вытво́рным |
вытво́рнай вытво́рнаю |
вытво́рным |
вытво́рнымі |
| М. |
вытво́рным |
вытво́рнай |
вытво́рным |
вытво́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вытво́рны
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вытво́рны |
вытво́рная |
вытво́рнае |
вытво́рныя |
| Р. |
вытво́рнага |
вытво́рнай |
вытво́рнага |
вытво́рных |
| Д. |
вытво́рнаму |
вытво́рнай |
вытво́рнаму |
вытво́рным |
| В. |
вытво́рны |
вытво́рную |
вытво́рнае |
вытво́рныя |
| Т. |
вытво́рным |
вытво́рнай вытво́рнаю |
вытво́рным |
вытво́рнымі |
| М. |
вытво́рным |
вытво́рнай |
вытво́рным |
вытво́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вытво́рства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вытво́рства |
| Р. |
вытво́рства |
| Д. |
вытво́рству |
| В. |
вытво́рства |
| Т. |
вытво́рствам |
| М. |
вытво́рстве |
Крыніцы:
piskunou2012.
вытво́рца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вытво́рца |
вытво́рцы |
| Р. |
вытво́рцы |
вытво́рцаў |
| Д. |
вытво́рцу |
вытво́рцам |
| В. |
вытво́рцу |
вытво́рцаў |
| Т. |
вытво́рцам |
вытво́рцамі |
| М. |
вытво́рцу |
вытво́рцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.