апрычо́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апрычо́ны |
апрычо́ная |
апрычо́нае |
апрычо́ныя |
| Р. |
апрычо́нага |
апрычо́най апрычо́нае |
апрычо́нага |
апрычо́ных |
| Д. |
апрычо́наму |
апрычо́най |
апрычо́наму |
апрычо́ным |
| В. |
апрычо́ны (неадуш.) апрычо́нага (адуш.) |
апрычо́ную |
апрычо́нае |
апрычо́ныя (неадуш.) апрычо́ных (адуш.) |
| Т. |
апрычо́ным |
апрычо́най апрычо́наю |
апрычо́ным |
апрычо́нымі |
| М. |
апрычо́ным |
апрычо́най |
апрычо́ным |
апрычо́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
апры́шак
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апры́шак |
апры́шкі |
| Р. |
апры́шка |
апры́шкаў |
| Д. |
апры́шку |
апры́шкам |
| В. |
апры́шка |
апры́шкаў |
| Т. |
апры́шкам |
апры́шкамі |
| М. |
апры́шку |
апры́шках |
апрышча́вець
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апрышча́вею |
апрышча́веем |
| 2-я ас. |
апрышча́вееш |
апрышча́вееце |
| 3-я ас. |
апрышча́вее |
апрышча́веюць |
| Прошлы час |
| м. |
апрышча́веў |
апрышча́велі |
| ж. |
апрышча́вела |
| н. |
апрышча́вела |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апрышча́веўшы |
Крыніцы:
tsblm1996.
апры́шчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апры́шчаны |
апры́шчаная |
апры́шчанае |
апры́шчаныя |
| Р. |
апры́шчанага |
апры́шчанай апры́шчанае |
апры́шчанага |
апры́шчаных |
| Д. |
апры́шчанаму |
апры́шчанай |
апры́шчанаму |
апры́шчаным |
| В. |
апры́шчаны (неадуш.) апры́шчанага (адуш.) |
апры́шчаную |
апры́шчанае |
апры́шчаныя (неадуш.) апры́шчаных (адуш.) |
| Т. |
апры́шчаным |
апры́шчанай апры́шчанаю |
апры́шчаным |
апры́шчанымі |
| М. |
апры́шчаным |
апры́шчанай |
апры́шчаным |
апры́шчаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
апрыяры́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апрыяры́зм |
| Р. |
апрыяры́зму |
| Д. |
апрыяры́зму |
| В. |
апрыяры́зм |
| Т. |
апрыяры́змам |
| М. |
апрыяры́зме |
Крыніцы:
piskunou2012.
апрэ́гчыся
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апрагу́ся |
апражо́мся |
| 2-я ас. |
апражэ́шся |
апражаце́ся |
| 3-я ас. |
апражэ́цца |
апрагу́цца |
| Прошлы час |
| м. |
апро́гся |
апрэ́гліся |
| ж. |
апрэ́глася |
| н. |
апрэ́глася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апро́гшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апрэ́йзар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апрэ́йзар |
апрэ́йзары |
| Р. |
апрэ́йзара |
апрэ́йзараў |
| Д. |
апрэ́йзару |
апрэ́йзарам |
| В. |
апрэ́йзар |
апрэ́йзары |
| Т. |
апрэ́йзарам |
апрэ́йзарамі |
| М. |
апрэ́йзары |
апрэ́йзарах |
Крыніцы:
piskunou2012.