Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

апрыто́мненне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. апрыто́мненне
Р. апрыто́мнення
Д. апрыто́мненню
В. апрыто́мненне
Т. апрыто́мненнем
М. апрыто́мненні

Крыніцы: piskunou2012.

апрыто́мнець

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апрыто́мнею апрыто́мнеем
2-я ас. апрыто́мнееш апрыто́мнееце
3-я ас. апрыто́мнее апрыто́мнеюць
Прошлы час
м. апрыто́мнеў апрыто́мнелі
ж. апрыто́мнела
н. апрыто́мнела
Загадны лад
2-я ас. апрыто́мней апрыто́мнейце
Дзеепрыслоўе
прош. час апрыто́мнеўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апрыто́мніваць

‘прыводзіць каго-небудзь у прытомнасць’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. апрыто́мніваю апрыто́мніваем
2-я ас. апрыто́мніваеш апрыто́мніваеце
3-я ас. апрыто́мнівае апрыто́мніваюць
Прошлы час
м. апрыто́мніваў апрыто́мнівалі
ж. апрыто́мнівала
н. апрыто́мнівала
Загадны лад
2-я ас. апрыто́мнівай апрыто́мнівайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час апрыто́мніваючы

Крыніцы: piskunou2012.

апрыхо́даванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. апрыхо́даванне
Р. апрыхо́давання
Д. апрыхо́даванню
В. апрыхо́даванне
Т. апрыхо́даваннем
М. апрыхо́даванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

апрыхо́даваны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апрыхо́даваны апрыхо́даваная апрыхо́даванае апрыхо́даваныя
Р. апрыхо́даванага апрыхо́даванай
апрыхо́даванае
апрыхо́даванага апрыхо́даваных
Д. апрыхо́даванаму апрыхо́даванай апрыхо́даванаму апрыхо́даваным
В. апрыхо́даваны (неадуш.)
апрыхо́даванага (адуш.)
апрыхо́даваную апрыхо́даванае апрыхо́даваныя (неадуш.)
апрыхо́даваных (адуш.)
Т. апрыхо́даваным апрыхо́даванай
апрыхо́даванаю
апрыхо́даваным апрыхо́даванымі
М. апрыхо́даваным апрыхо́даванай апрыхо́даваным апрыхо́даваных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

апрыхо́даваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апрыхо́даваны апрыхо́даваная апрыхо́даванае апрыхо́даваныя
Р. апрыхо́даванага апрыхо́даванай
апрыхо́даванае
апрыхо́даванага апрыхо́даваных
Д. апрыхо́даванаму апрыхо́даванай апрыхо́даванаму апрыхо́даваным
В. апрыхо́даваны (неадуш.)
апрыхо́даванага (адуш.)
апрыхо́даваную апрыхо́даванае апрыхо́даваныя (неадуш.)
апрыхо́даваных (адуш.)
Т. апрыхо́даваным апрыхо́даванай
апрыхо́даванаю
апрыхо́даваным апрыхо́даванымі
М. апрыхо́даваным апрыхо́даванай апрыхо́даваным апрыхо́даваных

Кароткая форма: апрыхо́давана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

апрыхо́даваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апрыхо́дую апрыхо́дуем
2-я ас. апрыхо́дуеш апрыхо́дуеце
3-я ас. апрыхо́дуе апрыхо́дуюць
Прошлы час
м. апрыхо́даваў апрыхо́давалі
ж. апрыхо́давала
н. апрыхо́давала
Загадны лад
2-я ас. апрыхо́дуй апрыхо́дуйце
Дзеепрыслоўе
прош. час апрыхо́даваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апры́ч

прыназоўнік

апры́чанне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. апры́чанне
Р. апры́чання
Д. апры́чанню
В. апры́чанне
Т. апры́чаннем
М. апры́чанні

Крыніцы: piskunou2012.

апры́чна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
апры́чна - -

Крыніцы: piskunou2012.