Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

апры́кры

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апры́кры апры́края апры́крае апры́крыя
Р. апры́крага апры́край
апры́крае
апры́крага апры́крых
Д. апры́краму апры́край апры́краму апры́крым
В. апры́кры (неадуш.)
апры́крага (адуш.)
апры́крую апры́крае апры́крыя (неадуш.)
апры́крых (адуш.)
Т. апры́крым апры́край
апры́краю
апры́крым апры́крымі
М. апры́крым апры́край апры́крым апры́крых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апры́крыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апры́круся апры́крымся
2-я ас. апры́крышся апры́крыцеся
3-я ас. апры́крыцца апры́крацца
Прошлы час
м. апры́крыўся апры́крыліся
ж. апры́крылася
н. апры́крылася
Дзеепрыслоўе
прош. час апры́крыўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

апрыкрэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. апрыкрэ́нне
Р. апрыкрэ́ння
Д. апрыкрэ́нню
В. апрыкрэ́нне
Т. апрыкрэ́ннем
М. апрыкрэ́нні

Крыніцы: piskunou2012.

апры́ндзіцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апры́нджуся апры́ндзімся
2-я ас. апры́ндзішся апры́ндзіцеся
3-я ас. апры́ндзіцца апры́ндзяцца
Прошлы час
м. апры́ндзіўся апры́ндзіліся
ж. апры́ндзілася
н. апры́ндзілася
Загадны лад
2-я ас. апры́ндзіся апры́ндзіцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час апры́ндзіўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

апры́скліва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
апры́скліва - -

Крыніцы: piskunou2012.

апры́склівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. апры́склівасць
Р. апры́склівасці
Д. апры́склівасці
В. апры́склівасць
Т. апры́склівасцю
М. апры́склівасці

Крыніцы: piskunou2012.

апры́склівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апры́склівы апры́склівая апры́склівае апры́склівыя
Р. апры́склівага апры́склівай
апры́склівае
апры́склівага апры́склівых
Д. апры́скліваму апры́склівай апры́скліваму апры́склівым
В. апры́склівы (неадуш.)
апры́склівага (адуш.)
апры́склівую апры́склівае апры́склівыя (неадуш.)
апры́склівых (адуш.)
Т. апры́склівым апры́склівай
апры́скліваю
апры́склівым апры́склівымі
М. апры́склівым апры́склівай апры́склівым апры́склівых

Крыніцы: piskunou2012.

апрыто́міць

‘прывесці каго-небудзь у прытомнасць’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апрыто́млю апрыто́мім
2-я ас. апрыто́міш апрыто́міце
3-я ас. апрыто́міць апрыто́мяць
Прошлы час
м. апрыто́міў апрыто́мілі
ж. апрыто́міла
н. апрыто́міла
Загадны лад
2-я ас. апрыто́м апрыто́мце
Дзеепрыслоўе
прош. час апрыто́міўшы

Крыніцы: piskunou2012.

апрыто́мліванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. апрыто́мліванне
Р. апрыто́млівання
Д. апрыто́мліванню
В. апрыто́мліванне
Т. апрыто́мліваннем
М. апрыто́мліванні

Крыніцы: piskunou2012.

апрыто́мнелы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апрыто́мнелы апрыто́мнелая апрыто́мнелае апрыто́мнелыя
Р. апрыто́мнелага апрыто́мнелай
апрыто́мнелае
апрыто́мнелага апрыто́мнелых
Д. апрыто́мнеламу апрыто́мнелай апрыто́мнеламу апрыто́мнелым
В. апрыто́мнелы (неадуш.)
апрыто́мнелага (адуш.)
апрыто́мнелую апрыто́мнелае апрыто́мнелыя (неадуш.)
апрыто́мнелых (адуш.)
Т. апрыто́мнелым апрыто́мнелай
апрыто́мнелаю
апрыто́мнелым апрыто́мнелымі
М. апрыто́мнелым апрыто́мнелай апрыто́мнелым апрыто́мнелых

Крыніцы: piskunou2012.