апры́кры
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апры́кры |
апры́края |
апры́крае |
апры́крыя |
| Р. |
апры́крага |
апры́край апры́крае |
апры́крага |
апры́крых |
| Д. |
апры́краму |
апры́край |
апры́краму |
апры́крым |
| В. |
апры́кры (неадуш.) апры́крага (адуш.) |
апры́крую |
апры́крае |
апры́крыя (неадуш.) апры́крых (адуш.) |
| Т. |
апры́крым |
апры́край апры́краю |
апры́крым |
апры́крымі |
| М. |
апры́крым |
апры́край |
апры́крым |
апры́крых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апры́крыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апры́круся |
апры́крымся |
| 2-я ас. |
апры́крышся |
апры́крыцеся |
| 3-я ас. |
апры́крыцца |
апры́крацца |
| Прошлы час |
| м. |
апры́крыўся |
апры́крыліся |
| ж. |
апры́крылася |
| н. |
апры́крылася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апры́крыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
апрыкрэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апрыкрэ́нне |
| Р. |
апрыкрэ́ння |
| Д. |
апрыкрэ́нню |
| В. |
апрыкрэ́нне |
| Т. |
апрыкрэ́ннем |
| М. |
апрыкрэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
апры́ндзіцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апры́нджуся |
апры́ндзімся |
| 2-я ас. |
апры́ндзішся |
апры́ндзіцеся |
| 3-я ас. |
апры́ндзіцца |
апры́ндзяцца |
| Прошлы час |
| м. |
апры́ндзіўся |
апры́ндзіліся |
| ж. |
апры́ндзілася |
| н. |
апры́ндзілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апры́ндзіся |
апры́ндзіцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апры́ндзіўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
апры́склівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апры́склівасць |
| Р. |
апры́склівасці |
| Д. |
апры́склівасці |
| В. |
апры́склівасць |
| Т. |
апры́склівасцю |
| М. |
апры́склівасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
апрыто́міць
‘прывесці каго-небудзь у прытомнасць’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апрыто́млю |
апрыто́мім |
| 2-я ас. |
апрыто́міш |
апрыто́міце |
| 3-я ас. |
апрыто́міць |
апрыто́мяць |
| Прошлы час |
| м. |
апрыто́міў |
апрыто́мілі |
| ж. |
апрыто́міла |
| н. |
апрыто́міла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апрыто́м |
апрыто́мце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апрыто́міўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
апрыто́мліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апрыто́мліванне |
| Р. |
апрыто́млівання |
| Д. |
апрыто́мліванню |
| В. |
апрыто́мліванне |
| Т. |
апрыто́мліваннем |
| М. |
апрыто́мліванні |
Крыніцы:
piskunou2012.