Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

запі́свацца несов.

1. в разн. знач. запи́сываться;

2. разг. распи́сываться;

1, 2 см. запі́сваць

запі́сваць несов.

1. в разн. знач. запи́сывать; (вписывать куда-л. — ещё) вноси́ть, заноси́ть;

2. (на каго) разг. (передавать в наследство) завеща́ть (кому), запи́сывать (кому, на кого);

1, 2 см. запіса́ць

запі́ска ж., в разн. знач. запи́ска;

перада́ць ~ку — переда́ть запи́ску;

дакладна́я з. — докладна́я запи́ска;

2. только мн., в разн. знач. запи́ски;

~кі пісьме́нніка — запи́ски писа́теля;

вучо́ныя ~кі ўніверсітэ́та — учёные запи́ски университе́та;

з. аб звальне́нні — увольни́тельная запи́ска

запісны́ (служащий для записи) записно́й;

а́я кні́жка — записна́я кни́жка

запіха́нне ср.

1. запи́хивание, сова́ние, засо́вывание;

2. зата́лкивание;

1, 2 см. запіха́ць

запіха́цца несов., страд. запи́хиваться, сова́ться, засо́вываться; зата́лкиваться; см. запіха́ць

запіха́ць несов.

1. (помещать что-л. внутрь чего-л.) запи́хивать, сова́ть, засо́вывать;

2. (толкая, заставлять входить куда-л.) зата́лкивать;

1, 2 см. запхну́ць

запі́хванне ср., см. запіха́нне

запі́хвацца несов., страд., см. запіха́цца

запі́хваць несов., см. запіха́ць