Verbum

put on

а) надзе́ць (капялю́ш), апрану́ць (пальто́ і пад.); абу́ць (чаравікі́, бо́ты)

б) She put on an air of innocence — Яна́ прыкі́нулася няві́ннай

в) The driver put on speed — Шафёр пабо́льшыў ху́ткасьць

г) to put on the clock — падагна́ць гадзі́ньнік

д) to put on a play — паста́віць п’е́су

е) Sl. стро́іць жа́рты

Are you putting me on? — Ты што — жарту́еш?

put one’s cards on the table

выклада́ць ка́рты на стол, адкры́ць свае́ ка́рты

to show one’s cards — раскры́ць ка́рты

put one’s foot down

прыня́ць цьвёрдую пастано́ву і рашу́ча дзе́яць

put one’s foot in it

informal

а) се́сьці ў лу́жыну, апыну́цца ў няёмкім стано́вішчы

б) быць скра́йне нетакто́ўным

put out

а) згасі́ць (сьвятло́), пагасі́ць (пажа́р, аго́нь)

б) зьбянтэ́жыць; зьбіць з панталы́ку; зьбіць з та́кту

в) вы́даць (кні́гу), г) выклада́ць, выстаўля́ць (рэ́чы)

put out of action

вы́весьці са стро́ю, зь дзе́йнасьці; пашко́дзіць; сапсава́ць

put the cart before the horse

пачына́ць ад канца́, рабі́ць шы́варат-навы́варат

put the screws on

informal

націска́ць на каго́, сілай вымага́ць

put things right

упара́дкаваць рэ́чы

put through

уда́ла вы́канаць, зако́нчыць