Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

warrant

[ˈwɔrənt]

1.

n.

1) падста́ва f.

He had no warrant for his actions — Ён ня меў нія́кай падста́вы для сваі́х учы́нкаў

2) пісьмо́вы дазво́л, о́рдэр -у m.

a warrant to search the house — о́рдэр на ператру́с у до́ме

3) абяца́ньне n., гара́нтыя f.

2.

v.t.

1) дава́ць дазво́л

2) апра́ўдваць

Nothing can warrant such rudeness — Нішто́ ня мо́жа апраўда́ць таку́ю гру́басьць

3) абяца́ць; гарантава́ць

The shopkeeper warranted the quality of goods — Кра́мнік гарантава́ў я́касьць тава́раў

warrantee

[,wɔrənˈti:]

n.

асо́ба, яко́й дае́цца пару́ка, гара́нтыя

warrantor

[ˈwɔrəntər]

n.

асо́ба, яка́я дае́ пару́ку, гара́нтыю; паруча́льнік, гара́нт -а m.

warranty

[ˈwɔrənti]

n., pl. -ties

1) упаўнава́жаньне n.

2) пару́ка, гара́нтыя f.

warrior

[ˈwɔriər]

n.

вая́р -а, вая́ка -і m., дасьве́дчаны жаўне́р

Warsaw

[ˈwɔ:rsɔ]

г. Варша́ва

warship

[ˈwɔrʃɪp]

n.

вае́нны карабе́ль

wart

[wɔrt]

n.

1) баро́даўка f.

2) на́расьць f. (на дрэ́ве)

wartime

вае́нны час, час вайны́

warty

[ˈwɔrti]

adj.

баро́даўчаты