Verbum

удзе́л м.

1. Téilnahme f -, -n, Betéiligung f -, -en, Ánteil m -(e)s, -e (у чым-н. an D); Mítarbeit f - (супрацоўніцтва); Mítwirkung f - (у канцэрце і г. д.);

шыро́кі ўдзе́л bréite Téilnahme;

прыма́ць удзе́л sich betéiligen (у чым-н. an D); mítmachen vt (разм.); mítwirken vi (bei, in D); mit [von] der Partíe sein (bei D) (разм.);

пры ўдзе́ле каго-н. únter Betéiligung [Téilnahme] von (D);

мець пра́ва ўдзе́лу téilnahmeberechtigt sein;

гэ́та зда́рылася без яе́ ўдзе́лу sie hatte kéinen Ánteil darán;

удзе́л у вы́барах Wáhlbeteiligung f -

чорт м. разм.Téufel m -s, -;

сам чорт не разбярэ́ разм. kein Mensch kann daráus klug wérden;

сам чорт галаву́ [нагу́] зло́міць разм. hier fíndet sich kein Mensch zurécht;

гэ́та чорт ве́дае што! разм. das ist ja únerhört!;

чорт яго́ ве́дае! разм. weiß der Téufel [der Kúckuck]!;

ідзі́ к чорту! geh zum Téufel!, scher dich zum Téufel!; geh zum Kúckuck!;

мне́ адзін чорт разм. das ist mir ganz egál [wurs(ch)t];

чорт з ім! soll er sich zum Téufel schéren! zum Téufel mit ihm!;

чорт вазьмі́ [пабіра́й]! разм. hoľs der Téufel!, Téufel auch!

чы́сты

1. rein, sáuber; únbenutzt (нескарыстаны);

чы́стая ху́стачка frísches [únbenutztes] Táschentuch;

чы́стая старо́нка léere [únbeschriebene] Séite;

чы́стае не́ба wólkenloser Hímmel;

2. (акуратны) réinlich;

3. (без дамешку) rein;

чы́стае віно́ réiner Wein;

чы́стае зо́лата Réingold n -(e)s, púres Gold;

чы́стая вага́ Réingewicht n -(e)s, Néttogewicht n -(e)s;

чы́сты го́лас réine [kláre] Stímme;

чы́сты дахо́д камерц. Réingewinn m -(e)s, Réineinkünfte pl;

на чы́стым паве́тры an der fríschen Luft;

узя́ць за чы́стую мане́ту etw. für báre Münze néhmen*;

гэ́та чы́стая пра́ўда das ist die réine Wáhrheit

віна́ ж.

1. Schuld f -; Verschúlden n -s; Vergéhen n -s (правіннасць);

паста́віць каму-н. што-н. у віну́ j-m die Schuld аn etw. (D) geben* [zúschreiben*], j-m etw. zur Last légen;

звалі́ць віну́ на каго-н. die Schuld auf éinen ánderen ábwälzen [schíeben*], j-m etw. in die Schúhe schíeben*;

загла́дзіць віну́ éine Schuld wíeder gútmachen;

адчува́ць сваю віну́ sich schúldig fühlen;

гэ́та не па маёй віне́ darán bin ich nicht schuld, das ist nicht méine Schuld;

2. (прычына) Úrsache f -, -n

абавя́зак м. 1. Pflicht f -, -en; Verpflíchtung f -, -en; Oblíegenheit f -, -en, Funktion f -, -en (службовы – звыч мн.);

службо́выя абавя́зкі Díenstpflichten pl;

грамадзя́нскі абавя́зак Bürgerpflicht;

вайско́вы [во́інскі] абавя́зак Wéhrpflicht f;

лічы́ць за свой абавя́зак für séine Pflicht hálten;

выко́нваць свае́ абавя́зкі séine Pflíchten erfüllen;

вы́зваліць каго-н. ад абавя́зкаў j-n séiner Pflíchten entbínden*;

(часо́вы) выкана́ўца абавя́зкаў stéllvertretend; amtíerend; in Vertrétung (пры подпісе на дакументах);

наклада́ць абавя́зкі на каго-н. j-m Verpflíchtungen áuferlegen;

гэ́та ўвахо́дзіць у мае́ абавя́зкі das ist méine Pflicht;

2. гл. абавязацельства

абысці́ся

1. (каштаваць) kósten vt; zu stéhen kómmen*;

гэ́та мне до́рага абышло́ся das hat mir [mich] viel gekóstet, das ist mir [mich] téuer zu stehen gekómmen;

2. (без чаго-н.) áuskommen* (óhne A); etw. entbéhren können*;

абысці́ся без чужо́й дапамо́гі ohne frémde Hílfe áuskommen*, frémde Hílfe entbéhren können*;

3. (уладзіцца) glatt láufen* [géhen*], gut gehen*;

на гэ́ты раз абышло́ся das ist [war] noch éinmal gut gegángen;

◊

абыду́ся (як-не́будзь)! das wird schon gehen!, ich komme schon zurécht!

4. (з кім-н.) sich verhálten* (zu D), behándeln vt