хіміза́тарскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да хімізатара, хімізацыі.
хіміза́тарскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да хімізатара, хімізацыі.
хіміза́цыя, ‑і,
хімі́зм, ‑у,
хі́мік, ‑а,
1. Спецыяліст у галіне хіміі.
2. Работнік хімічнай прамысловасці.
хіміка́ліі, ‑ліяў;
Хімічныя прэпараты, а таксама хімічныя вырабы.
хіміка́ты, ‑аў;
Тое, што і хімікаліі.
хімі́чка, ‑і,
хімі́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да хіміі, звязаны з ёй.
2. Які мае адносіны да з’яў, што вывучаюцца хіміяй.
3. Звязаны з прымяненнем метадаў хіміі ў вытворчасці, у розных галінах гаспадаркі.
4. Звязаны з прымяненнем прадуктаў хіміі ў ваенных мэтах.
•••
хі́мія, ‑і,
1. Навука пра рэчывы, іх будову, састаў, уласцівасці і ўзаемныя ператварэнні.
2. Практычнае прымяненне гэтай навукі, яе законаў у вытворчасці, у прамысловасці.
3. Якасны, хімічны састаў чаго‑н.
•••
[Ад грэч. chēmeia.]
...хімія,
Другая састаўная частка складаных назоўнікаў — назваў навук, што аб’ядноўваюць сумежныя галіны ведаў, адным з кампанентаў якіх з’яўляецца хімія, напрыклад: