фрышава́ць, ‑шую, ‑шуеш, ‑шуе;
У тэхніцы — узнаўляць вокіслы металаў.
[Ням. frischen.]
фрышава́ць, ‑шую, ‑шуеш, ‑шуе;
У тэхніцы — узнаўляць вокіслы металаў.
[Ням. frischen.]
фрэга́т, ‑а,
1. Трохмачтавае паруснае ваеннае быстраходнае судна.
2. Вялікая трапічная марская птушка атрада весланогіх.
[Іт. Fregata.]
фрэга́тны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да фрэгата (у 1 знач.).
фрэ́за, ‑ы,
1. Шматразцовы рэжучы інструмент для апрацоўкі паверхні металаў, дрэва, пластмас і інш.
2. Машына для рэзкі торфу, рыхлення глебы і пад.
[Ад фр. fraise.]
фрэ́зер, ‑а,
Тое, што і фрэза (у 1 знач.).
фрэзерава́льны, ‑ая, ‑ае.
Які служыць для фрэзеравання.
фрэзерава́нне, ‑я,
фрэзерава́ны, ‑ая, ‑ае.
фрэзерава́цца, ‑руецца;
фрэзерава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
Апрацаваць (апрацоўваць) фрэзай.