Verbum

фрыка́цыя, ‑і, ж.

У фізіялогіі гукаў мовы — трэнне паветра пры ўтварэнні фрыкатыўных гукаў.

[Ад лац. frictio — трэнне.]

фрыкцыён, ‑а, м.

Спец. Муфта для валаў, якая перадае вярчальны рух пры дапамозе сіл трэння паміж дэталямі, што прыціскаюцца адна да адной.

[Ад лац. frictio — трэнне.]

фрыкцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які дзейнічае пры дапамозе сіл трэння. Фрыкцыйны прэс. Фрыкцыйная піла.

фрытрэ́дэр, ‑а, м.

Прыхільнік фрытрэдэрства.

фрытрэ́дэрскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да фрытрэдэрства, фрытрэдэра; уласцівы фрытрэдэрству, фрытрэдэру. Фрытрэдэрскія ідэі.

фрытрэ́дэрства, ‑а, н.

Кірунак у эканамічнай тэорыі і палітыцы прамысловай буржуазіі, якому характэрна патрабаванне свабоды гандлю і неўмяшання дзяржавы ў прыватнапрадпрыемніцкую дзейнасць.

[Англ. free trade — свабодны гандаль.]

фрыцю́р, ‑у, м.

Глыбокі слой алею або жывёльнага тлушчу, у якім смажаць кулінарыя вырабы.

[Фр. friture.]

фрыцю́рніца, ‑ы, ж.

Апарат для смажання ў фрыцюры.

фрышава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. фрышаваць.

фрышава́цца, ‑шуецца; незак.

Зал. да фрышаваць.