фра́кцыя 1, ‑і, ж.
1. Уст. Група людзей, аб’яднаных прафесійнымі, цэхавымі інтарэсамі.
2. Арганізаваная група членаў палітычнай партыі, якая праводзіць яе палітыку ў парламенце, органах мясцовага самакіравання або ў іншых арганізацыях.
3. Частка палітычнай партыі, якая не згодна з генеральнай лініяй партыі і выступае з сваёй уласнай платформай; антыпартыйная групоўка.
фра́кцыя 2, ‑і, ж.
Спец.
1. Частка сыпучага або кускавога цвёрдага рэчыва або група блізкіх па якой‑н. прымеце рэчываў, выдзеленых дробнай перагонкай з чаго‑н. (раздробленага матэрыялу, вадкасці, раствору і пад.). Фракцыя нафты.
2. Частка зярністага матэрыялу, выдзеленая пры сартаванні чаго‑н. Буйная фракцыя пяску, Дробныя фракцыі шчэбеню.
3. Састаўная частка глебы, пароды. Фракцыя грунту.
фракцыяне́р, ‑а, м.
Член якой‑н. фракцыі 1 (у 3 знач.).
фракцыяне́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.
Жан. да фракцыянер.
фракцыяні́раванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. фракцыяніраваць.
фракцыяні́раваны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад фракцыяніраваць.
фракцыяні́равацца, ‑руецца; незак.
Зал. да фракцыяніраваць.
фракцыяні́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.
Падвергнуць (падвяргаць) раздзяленню на фракцыі 2 што‑н. (газ, вадкую сумесь і пад.).
фраму́га, ‑і, ДМ ‑музе, ж.
Верхняя створка акна ці дзвярэй. Будаўнікі зашклілі апошнія фрамугі новага корпуса. «Беларусь». Я ходу ў зямлянку, яна побач была. А медзведзяня малое шусь між ног са мною разам. Матка як убачыла, што дзіцяці няма, — як ламане дзверы тыя! Яны ў шчэпкі, а я неяк падскочыў, ды праз фрамугу, што над галавою. Карамазаў.
[Польск. framuga.]
фраму́жны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да фрамугі. Фрамужнае шкло.
франдзёр, ‑а, м.
1. Гіст. Удзельнік фронды (у 1 знач.).
2. перан. Кніжн. Тон, хто франдзіруе, выказвае незадаволенасць чым‑н. Косця — франдзёр увогуле. «Полымя».