Verbum

фасо́нны, ‑ая, ‑ае.

1. Спец. Зроблены па пэўнаму фасону, узору. Фасонная абточка. □ Лабуда апраўдваўся, звальваў віну на слесараў, якія да гэтага часу не падалі ім нейкай там фасоннай трубы ... Краўчанка. // Звязаны з вытворчасцю такіх вырабаў. Фасонныя работы. Фасоннае ліццё. // Прызначаны для вырабу такіх рэчаў. Фасонны разец.

2. Спец. Рэльефны або ціснёны (пра тканіны). Фасонны аксаміт.

3. Разм. Тое, што і фасоністы.

фасо́ншчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца фасоннымі работамі.

фасо́ншчыца, ‑ы, ж.

Жан. да фасоншчык.

фасо́ўка, ‑і, ДМ ‑соўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. фасаваць.

фасо́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, заняты фасоўкай.

фасо́ўшчыца, ‑ы, ж.

Жан. да фасоўшчык.

фастры́га, ‑і, ДМ ‑рызе. ж.

Шво вялікімі шыўкамі, якім часова, папярэдне сшываецца матэрыял. // Нітка, якая ўжываецца для фастрыгавання, якой што‑н. фастрыгуецца. Бабка зашпільвае паліто на ўсе гузікі, штосьці папраўляе, дзесьці адкусвае нітку, выцягваў белую фастрыгу... Каліна.

[Польск. fastryga.]

фастрыгава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. фастрыгаваць.

фастрыгава́цца, ‑гуецца; незак.

Зал. да фастрыгаваць.

фастрыгава́ць, ‑гую, ‑гуеш, ‑гуе; незак., што.

Шыць, прашываць рэдкімі шыўкамі.

[Польск. fastrygować.]