Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

фасо́ншчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца фасоннымі работамі.

фасо́ншчыца, ‑ы, ж.

Жан. да фасоншчык.

фасо́ўка, ‑і, ДМ ‑соўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. фасаваць.

фасо́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, заняты фасоўкай.

фасо́ўшчыца, ‑ы, ж.

Жан. да фасоўшчык.

фастры́га, ‑і, ДМ ‑рызе. ж.

Шво вялікімі шыўкамі, якім часова, папярэдне сшываецца матэрыял. // Нітка, якая ўжываецца для фастрыгавання, якой што‑н. фастрыгуецца. Бабка зашпільвае паліто на ўсе гузікі, штосьці папраўляе, дзесьці адкусвае нітку, выцягваў белую фастрыгу... Каліна.

[Польск. fastryga.]

фастрыгава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. фастрыгаваць.

фастрыгава́цца, ‑гуецца; незак.

Зал. да фастрыгаваць.

фастрыгава́ць, ‑гую, ‑гуеш, ‑гуе; незак., што.

Шыць, прашываць рэдкімі шыўкамі.

[Польск. fastrygować.]

фасфарасцы́раванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. фасфарасцыраваць.