факты́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да факта (у 1, 2 знач.); які адпавядае фактам; сапраўдны. Фактычных доказаў на Тварыцкага не было: у той час ён, як і заўсёды, быў дома, нікуды .. не адыходзіў. Чорны. Сустракаюцца ў кнізе і фактычныя памылкі і недакладнасці. Шкраба. // Які існуе ў наяўнасці, але не ўзаконены юрыдычна. Фактычныя шлюбныя адносіны. □ Цяжка ўразіла ўсіх вестка аб арышце Багуцкага, фактычнага кіраўніка ўсіх дыверсій на чыгунцы. Лынькоў.
факультаты́ў, ‑тыва, м.
Разм. Неабавязковы для наведвання, звышпраграмны вучэбны курс.
[Лац. facultas — магчымасць.]
факультаты́ўнасць, ‑і, ж.
Уласцівасць факультатыўнага.
факультаты́ўны, ‑ая, ‑ае.
Неабавязковы; які даецца на выбар. Факультатыўны курс лекцый.
факультэ́т, ‑а, М ‑тэце, м.
Аддзяленне вышэйшай павучальнай установы, дзе вывучаецца пэўны цыкл сумежных навуковых дысцыплін. Лёня паступіў на біялагічны факультэт універсітэта і пачаў спецыялізавацца ў сваёй любімай навуцы пра птушак — арніталогіі. В. Вольскі.
•••
Рабочы факультэт — у СССР з 1919 да канца 30‑х гадоў агульнаадукацыйная ўстанова для паскоранай падрыхтоўкі рабочай і сельскай моладзі да навучання ў вышэйшай школе; рабфак.
[Ням. Fakultät ад лац. facultas — магчымасць.]
факультэ́цкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да факультэта. Факультэцкі сход.
факусі́раванне, ‑я, н.
Спец. Дзеянне паводле знач. дзеяслова факусіраваць.
факусі́равацца, ‑руецца; незак.
Спец.
1. Збірацца ў фокусе 1 (аб прамянях).
2. Зал. да факусіраваць.
факусі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак., што.
Спец.
1. Збіраць у фокус 1 (прамяні).
2. Знаходзіць фокус 1.
факусіро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.
Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. факусіраваць.