Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

фабзаўко́мавец, ‑маўца, м.

Разм. Член, работнік фабзаўкома.

фабзаўко́маўскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да фабзаўкома.

фабія́нец, ‑нца, м.

Прыхільнік, паслядоўнік фабіянства.

фабіяні́зм, ‑у, м.

Тое, што і фабіянства.

фабія́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да фабіянства, фабіянца.

фабія́нства, ‑а, н.

Рэфармісцкі буржуазны рух канца 19 ст. у Англіі, які адмаўляў класавую барацьбу і прапаведаваў мірнае, паступовае пераўтварэнне буржуазнага грамадства ў сацыялістычнае шляхам рэформ.

фабко́м, ‑а, м.

Выбарны орган пярвічнай прафсаюзнай арганізацыі фабрыкі; фабрычны камітэт. Фабком выдзеліў грошы для набыцця музычных інструментаў. «Маладосць».

фабко́маўскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да фабкома.

фабліо́, нескл., н.

Народны жанр сярэдневяковай французскай літаратуры: невялікае вершаванае або празаічнае апавяданне, пераважна гумарыстычнага або бытавога характару.

[Фр. fabliau ад лац. fabula.]

фа́бра, ‑ы, ж.

Уст. Фарба для чарнення валасоў, вусоў і барады.

[Ад ням. Farbe.]