упро́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да упрасіць.
упрыгажэ́нне, ‑я, н.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. упрыгожыць.
2. Прадмет для аздаблення каго‑, чаго‑н. // Мастацкае аздабленне чаго‑н. (скульптура, барэльеф, роспіс, вышыўка і пад.). [Рама] з грукатам упала, кавалкі ляпных упрыгажэнняў, дробна застукаўшы, пакаціліся па падлозе. Асіпенка.
упрыгажэ́нства, ‑а, н.
Злоўжыванне аздабленнямі, імкненне да знешніх эфектаў.
упрыгля́дку, прысл.
Разм. жарт. Без цукру (піць чай, кофе і пад.).
упрыго́жанне, ‑я, н.
Тое, што і упрыгажэнне. Маладая жонка Паваротнага патрабавала да сябе многа ўвагі, модных сукенак, а таксама дарагіх упрыгожанняў. Гурскі.
упрыго́жаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад упрыгожыць.
упрыго́жванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. упрыгожваць — упрыгожыць.
упрыго́жвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да упрыгожыцца.
2. Зал. да упрыгожваць.
упрыго́жваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да упрыгожыць.
упрыго́жыцца, ‑жуся, ‑жышся, ‑жыцца; зак.
Набыць прыгожы, прыемны выгляд. За апошнія гады горад разросся, і былая ўскраіна ўпрыгожылася вялізнымі шматпавярховымі дамамі. Пальчэўскі. // перан. Стаць паўней, багацей па зместу. Новымі фактамі ўпрыгожылася дружба паміж польскай і беларускай інтэлігенцыяй Вільні. У. Калеснік.