Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

упрада́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да упрасці.

упра́дзены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад упрасці.

упра́жаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад упражыць.

упра́жванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. упражваць — упражыць.

упра́жваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да упражыць.

упра́жыцца, ‑жыцца; зак.

Добра прагрэцца на агні; спражыцца.

упра́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., што.

Добра прагрэць на агні; спражыць. Упражыць гарох.

упрасава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад упрасаваць (у 1 знач.).

упрасава́цца, ‑суецца; зак.

Добра ўтрамбавацца пад прэсам (у 1 знач.); добра ўшчыльніцца.

упрасава́ць, ‑сую, ‑суеш, ‑суе; зак., што.

1. Утрамбаваць прэсам (у 1 знач.); добра ўшчыльніць.

2. Уставіць прасаваннем. Упрасаваць утулку.