узве́сціся, ‑вядзецца; зак.
Стаць на баявы ўзвод (пра зброю). Курок лёгка ўзвёўся.
узвесялі́цца, ‑весялюся, ‑вяселішся, ‑вяселіцца; зак.
Разм. Прыйсці ў вясёлы, радасны стан, вельмі ўзрадавацца. [Лабановіч:] — Дык што, браце Янка: узрадуемся і ўзвяселімся. Няхай адступіцца ад нас ліха, а добра пачатае няхай дабром і скончыцца. Колас.
узвесялі́ць, ‑весялю, ‑вяселіш, ‑вяселіць; зак., каго-што.
Разм. Прывесці ў радасны, вясёлы стан. Такія думкі ўзвесялілі .. [Клебера], палепшылі яго настрой, тым больш, што раненая нага бадай што і не балела. Чорны.
узвесяля́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; незак.
1. Незак. да узвесяліцца.
2. Зал. да узвесяляць.
узвесяля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.
Незак. да узвосяліць.
узве́яны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад узвеяць (у 1 знач.).
узве́яць, ‑вею, ‑вееш, ‑вее; зак.
1. што. Дзьмучы, падняць уверх. Вецер узвеяў пыл. □ Сняжынкі ветрыкам узвее — Зямля гарыць, як самацвет. Кірэенка.
2. чым. Паэт. Узмахнуць. Гэй, узвейце сваім крыллем, Арляняты, буйна, бурна. Купала.
узвіва́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да узвіцца.
2. Зал. да узвіваць.
узвіва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да уявіць.