Verbum

афарысты́чнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць афарыстычнага.

афарысты́чны, ‑ая, ‑ае.

Уласцівы афарызму, падобны да яго; які мае ў сабе афарызмы. Байка — жывое, цікавае, фабульнае апавяданне, напісанае афарыстычнай мовай.

афга́нец,

гл. афганцы.

афгані́, нескл., н.

Грашовая адзінка Афганістана, якая па курсу Дзяржбанка СССР адпавядае 1,66 рубля.

афга́нка,

гл. афганцы.

афга́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да афганцаў. Афганскія мовы.

афга́нцы, ‑аў; адз. афганец, ‑нца, м.; афганка, ‑і, ДМ ‑нцы; мн. афганкі, ‑нак; ж.

Народ, які складае асноўнае насельніцтва Афганістана.

афе́кт, ‑у, М ‑кце, м.

Праяўленне моцнага нервовага ўзрушэння.

[Ад лац. affectus — душэўнае хваляванне, страсць.]

афектава́ны, ‑ая, ‑ае.

Штучны, ненатуральна прыўзняты.

афектава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак. і незак., што і без дап.

Зрабіць (рабіць) што‑н. з афектацыяй.