Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова Скарачэнні Кніга ў PDF/DjVu

тра́лер, ‑а, м.

Тое, што і траўлер, тральшчык (у 1 знач.).

[Англ. trawler.]

тралёвачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да тралёўкі. Тралёвачныя работы. // Прызначаны для тралёўкі. Тралёвачны трактар.

тралёўка, ‑і, ДМ ‑лёўцы, ж.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. траляваць.

тралёўшчык, ‑а, м.

Той, хто працуе на тралёўцы лесу.

тра́ліцца, ‑ліцца; незак.

Зал. да траліць.

тра́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; незак., каго-што.

Спец.

1. Лавіць тралам рыбу. Траліць траску.

2. Даследаваць дно пры дапамозе трала (у 2 знач.). Траліць дно мора.

3. Вылоўліваць і знішчаць падводныя міны. Траліць праліў.

тра́льшчык, ‑а, м.

1. Рыбалоўнае судна, забяспечанае траламі (у 1 знач.).

2. Спецыяліст, які кіруе лоўляй рыбы тралам.

3. Ваеннае судна, прызначанае для выяўлення і знішчэння мін тралам (у 3 знач.). А там, дзе вада сыходзіцца з небам, два тральшчыкі ў пошуках мінаў баразнілі хвалі. Карпюк. Дакладна працуе сігнальшчык, — У мора выходзіць тральшчык. Трывожна грукочуць машыны, — Тральшчык ідзе на міны... Лось.

4. Ваенны мінёр на такім судне.

тралява́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. траляваць.

тралява́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад траляваць (у 1 знач.).

тралява́цца, ‑люецца; незак.

Зал. да траляваць (у 1 знач.).