тату́ся, ‑і,
Verbum
анлайнавы слоўнікТлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVuта́ты, ‑аў;
Народнасць іранскай моўнай групы, якая жыве ў Азербайджанскай ССР і Дагестанскай АССР, за межамі СССР — у Іране.
татэ́м, ‑а,
Пэўны від жывёл, раслін ці які‑н. прадмет нежывой прыроды, што служыць аб’ектам рэлігійнага пакланення.
[Англ. totem з мовы паўночнаамерыканскіх індзейцаў.]
татэмі́зм, ‑у,
Найбольш старажытная форма рэлігіі раннеродавага грамадства — вера ў звышнатуральную сувязь, у кроўную блізкасць родавай групы з якім‑н. татэмам.
татэмісты́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да татэмізму.
татэ́мны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да татэма, уласцівы яму.
таўкатня́, ‑і,
1. Хаатычны рух, цісканіна ў натоўпе.
2. Хатнія клопаты; мітусня, сумятня.
таўка́ч, ‑а,
1. Прылада ў выглядзе качалкі з патоўшчаным круглым канцом, якой таўкуць што‑н.
2.
•••
таўкачава́ты, ‑ая, ‑ае.
таўка́чыкі, ‑аў;