Verbum

супрацьдзе́янне, ‑я, н.

Дзеянне, якое перашкаджае другому дзеянню, накіравана супраць яго. Вялікая колькасць паланізмаў у старабеларускай мове заўважана была яшчэ культурнымі дзеячамі таго часу і выклікала з іх боку пэўнае супрацьдзеянне. Жураўскі.

супрацьдзяржа́ўны, ‑ая, ‑ае.

Накіраваны супраць інтарэсаў дзяржавы.

супрацьды́мны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для барацьбы з дымам; які забяспечвае ад дыму. Супрацьдымная маска.

супрацьдыфтэры́йны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для барацьбы з дыфтэрыяй. Супрацьдыфтэрыйная прышчэпка.

супрацьдэса́нтны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для барацьбы з дэсантамі ворага, для знішчэння іх. Супрацьдэсантная абарона.

супрацьзако́ннасць, ‑і, ж.

Уласцівасць супрацьзаконнага.

супрацьзако́нны, ‑ая, ‑ае.

Які супярэчыць закону; незаконны. Супрацьзаконны ўчынак.

супрацьзапале́нчы, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для лячэння запаленняў, засцерагае ад запаленняў. Супрацьзапаленчыя сродкі.

супрацьзача́ткавы, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для прадухілення зачацця. Супрацьзачаткавыя сродкі.

супрацьзені́тны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для абароны ад зенітнай артылерыі. Супрацьзенітны манеўр.