Verbum

супрацьдзе́йны, ‑ая, ‑ае.

Які аказвае супрацьдзеянне; накіраваны супраць каго‑, чаго‑н. Супрацьдзейныя сілы.

супрацьдзе́янне, ‑я, н.

Дзеянне, якое перашкаджае другому дзеянню, накіравана супраць яго. Вялікая колькасць паланізмаў у старабеларускай мове заўважана была яшчэ культурнымі дзеячамі таго часу і выклікала з іх боку пэўнае супрацьдзеянне. Жураўскі.

супрацьдзяржа́ўны, ‑ая, ‑ае.

Накіраваны супраць інтарэсаў дзяржавы.

супрацьды́мны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для барацьбы з дымам; які забяспечвае ад дыму. Супрацьдымная маска.

супрацьдыфтэры́йны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для барацьбы з дыфтэрыяй. Супрацьдыфтэрыйная прышчэпка.

супрацьдэса́нтны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для барацьбы з дэсантамі ворага, для знішчэння іх. Супрацьдэсантная абарона.

супрацьзако́ннасць, ‑і, ж.

Уласцівасць супрацьзаконнага.

супрацьзако́нны, ‑ая, ‑ае.

Які супярэчыць закону; незаконны. Супрацьзаконны ўчынак.

супрацьзапале́нчы, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для лячэння запаленняў, засцерагае ад запаленняў. Супрацьзапаленчыя сродкі.

супрацьзача́ткавы, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для прадухілення зачацця. Супрацьзачаткавыя сродкі.